คิดถึงคนที่อยู่อีกข้างฟ้า
อยากเร่งให้ถึงวันเวลาเธอมาใกล้
อยู่คนเดียวทางนี้…รู้สึกไม่ดีเลยหัวใจ
ข่มตาให้นอนทีไร…ก็ไม่เคยฝันดี

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

อยากให้เธอมาอยู่ข้างข้าง
จะได้ไม่รู้สึกอ้างว้างขนาดนี้
ถอนหายใจนับครั้งไม่ถ้วน…ยิ่งชวนให้คิดถึงคนดี
ทำไมเวลาเดินช้าขนาดนี้…รู้ไหมว่าคนที่นี่แทบขาดใจ

ไม่เคยเรียกร้องให้รู้สึกเท่ากัน
เธอต้องให้ฉันเท่านั้น…เมื่อฉันให้เธอเท่านี้
เรื่องของหัวใจยกขึ้นตาชั่งไม่ได้…ก็รู้ดี
และผิดถูกก็ไม่มี…อยู่ในความผูกพัน

. . . . . . . . . . . . . . . . . . .

เธอให้มาเท่าไหร่…ฉันยินดีรับเท่าที่ได้
และดีใจที่ชีวิตเธอยังมีฉัน
ไม่หวังสูงถึงที่หนึ่ง…หรือที่สุดความสำคัญ
แค่ดาวดวงเล็ก…บนท้องฟ้าผืนกว้าง
…เพียงเท่านี้ที่ให้กัน…ฉันก็รู้สึกพอ

แล้วฉันจะกุมมือใคร
แล้วฉันจะใช้ชีวิตอย่างไรต่อจากนี้
แล้วถ้าฉันเหงาใจ…ฉันจะกอดใครล่ะคนดี
แล้ววันสำคัญในทุกปี…ดอกไม้ที่มีฉันจะให้ใคร

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

บอกตรงๆ ว่ากำลังอ้อนวอน
ทำทุกทางเผื่อเธอจะใจอ่อนสงสารคนอ่อนไหว
สิ่งที่เป็นจริงที่สุด…คือลมหายใจคงหยุดถ้าเธอเดินจากไป
มองตาฉันก่อนตัดสินใจ…
ก็แค่หนึ่งคนที่ไม่เคยรักใครนอกจากเธอจริงๆ