:: ลูก เขา ลูก (ของ)เรา

ลูก เขา ลูก (ของ)เรา

women >> มาดามรัก>> ลูก เขา ลูก (ของ)เรา

ฉันกับเขาอยู่ด้วยกันมา 3 ปีแล้วค่ะ เพิ่งแท้ง ลูก คนแรกเมื่อต้นปีนี้ หลังพักฟื้นเป็นปกติ ฉันกับแฟนก็ไปทำสังฆทานให้ลูกด้วยกัน 2 ครั้ง ทุกครั้งฉันจะเขียนและเอ่ยชื่อลูกที่ตั้งไว้ (ชื่อเล่น) นามสกุล ตามด้วยบุตรของนางและนาย (ชื่อฉันกับแฟน) หลังจากนั้นมาฉันก็หมั่นทำบุญใส่บาตร กรวดน้ำให้ลูกตลอดมา แต่เขาไม่เลย จนเมื่อเช้าฉันรีบมารับเวร จึงบอกให้เขาไปวัดทำบุญให้ ลูก ให้หน่อย เขาก็รับปากเป็นมั่นเป็นเหมาะ จนสายๆ เขาโทรมาฉันก็ถามเขาว่าได้ไปทำบุญให้ ลูก หรือยัง เขาบอกว่าไม่ได้ไป แต่เขาก็นึกถึงลูกตลอดนั่นแหละ

ฉันเลยถามต่อว่าจำชื่อ ลูก ของเราได้ไหม แต่เขากลับจำไม่ได้ ฉันจึงต่อว่าๆ ถ้าพี่จำชื่อลูกไม่ได้แล้วเวลานึกถึงมันจะถึงลูกไหมล่ะ หลังจากวางสายน้ำตาฉันไหลเลยค่ะ มันน้อยใจมาก และเมื่อคืนตอนฉันอาบน้ำได้ยินเขาคุยโทรศัพท์กับเพื่อนเขาเรื่องพระเหรียญของเขาๆ บอกกับเพื่อนว่าอาทิตย์หน้าตั้งใจจะเอาไปให้ ลูก ของเขา (ลูกที่เกิดกับเมียเก่า)

แล้วเมื่อวานเขาโทรบอกลูกเขาว่าจะเข้าไปหา (ลูกเขาพักหอกับแฟน) ฉันเลยขอไปด้วย แต่เขาไม่ให้ไปค่ะ เขาบอกว่ากลัวเด็กมันเห็นแล้วจะเสียใจ (ตอนขอไปฉันไม่ได้คิดอะไรนะคะ แค่อยากเห็นหน้าลูกเขาเพราะไม่เคยเห็นเลย) แต่พอเขาตอบกลับมามันเหมือนตอกย้ำความน้อยใจที่สะสมมาค่ะ ฉันเลยบอกเขาไปว่าลูกของพี่ก็รู้อยู่แล้วว่าพี่เลิกกับเมียเก่ามาสิบกว่าปีแล้วๆ ก็มีครอบครัวใหม่แล้ว อีกอย่างเด็กเขาก็โตพอที่จะรับรู้อะไรต่ออะไรแล้ว และเขาก็มีแฟนแล้วน่าจะเข้าใจ เขาบอกว่าฉันเห็นแก่ตัวเรื่องแค่นี้ก็น้อยใจอิจฉากระทั่งเด็กมัน…เท่านั้นแหละค่ะ

อารมณ์ฉันขึ้นเลยๆ บอกเขาไปว่า “วันนึงถ้าฉันมีลูก พี่จะได้รับรู้บ้างว่าการที่รู้ว่ามี แต่ไม่ได้เจอมันรู้สึกอย่างไร” ฉันบอกไปด้วยความน้อยใจค่ะ เขาก็คงอึ้งนั่นแหละค่ะ

ฉันเคยคุยกับเขาแล้วเรื่องนี้ แต่ทุกครั้งเขาก็จะหาว่าฉันหึงหวง อิจฉากระทั่งเด็กเชียวหรอ ถึงแม้จะเป็นการคุยด้วยอารมณ์ปกติหรือใช้เหตุผลก็เถอะ สิ่งที่เขาตอบกลับมาก็เหมือนเดิม

ถ้าไม่นับเรื่องนี้ ถือว่าเขาเป็นหัวหน้าครอบครัวที่ดีคนนึงเลยค่ะ ที่จริงฉันดีใจที่เขาเป็นคนมีความรับผิดชอบ แต่ถ้าถึงขนาดจำชื่อลูกที่เกิดกับฉันไม่ได้มันก็เกินไป เหมือนกับเขามี ลูก แค่คนเดียว ลูก ที่เกิดกับฉันนั้นไม่มีความหมายเลย


คำตอบ :

สวัสดีค่ะ

มาดามรักก็เข้าใจว่า คุณน้อยอกน้อยใจตามอารมณ์หญิงนั่นล่ะ  ความผูกพันของแม่ลูก เริ่มตั้งแต่สายสัมพันธ์ตั้งแต่อยู่ในท้อง มันลึกซึ้ง กินใจ ระหว่างคนเป็นแม่กับคนเป็นลูกอยู่แล้วนะคะ ไม่ใช่คนเป็นพ่อจะไม่รักลูก ไม่ผูกพันกับลูก แต่มันลึกซึ้งไม่เท่า ต้องทำความเข้าใจก่อนว่า ลูกฝังอยู่ในตัวในท้องของเรา คนเป็นเพศแม่นะ เพราะฉะนั้นความผูกพันมันจะให้เทียบเท่ากันคงเป็นไปไม่ได้

ไม่ใช่ลูกของคุณไม่มีความหมาย แต่สิ่งที่สูญเสียไปแล้วไม่มีวันกลับคืน พระพุทธเจ้าสอนให้อยู่กับปัจจุบัน การให้ทำบุญ ให้ทานก็เป็นสิ่งที่ดี แต่เพราะเพิ่งสูญเสียลูกคนล่าสุดไป สามีคุณเขาถึงเห็นคุณค่าของลูกภรรยาเก่า เห็นคุณค่าของสิ่งที่มีอยู่ อย่าไปถือโกรธเค้าเลยที่เค้าจำชื่อลูกไม่ได้ ก็ยังไม่ทันได้อุ้ม ได้เห็นหน้า ผู้ชายเค้าจึงยังไม่รู้สึกอินเท่าผู้หญิงที่เป็นแม่คนก็เท่านั้นเอง มาดามรักเชื่อจริงๆ ว่าเขาจำได้ว่าเคยมีลูกกับคุณ ชื่อนั้นสำคัญไฉน ใจระลึกถึง ก็เพียงพอแล้ว

อย่าทำให้ตัวเองทุกข์ เพราะอยากให้เค้าเศร้าเท่าๆ กับเรา อย่าทำให้ตัวเองทุกข์ เพราะอยากให้เค้าอินไปกับเรา อย่าทำให้ตัวเองทุกข์ เพราะเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับใคร  .…รู้ตัวไหมว่าคุณกำลังทุกข์เพราะไม่ได้ดั่งใจ ที่ไม่ได้ดั่งใจ เกิดที่ใจเรานะ ไม่ใช่ใจสามี ทุกข์เกิดที่ใจ แก้ที่ใจนะ ทำบุญแล้ว อย่าลืมสติ พกติดตัวมาด้วยเยอะๆ คำสอนศาสนาพุทธไม่ได้สอนให้ทำบุญ ทำทานอย่างเดียวนะ แต่สอนวิธีดับทุกข์ และการปฏิบัติจิต บริหารจิตให้พ้นทุกข์ด้วยนะ  ถ้าลูกในสวรรค์รู้ว่า คุณกำลังทุกข์ กำลังทะเลาะกันเพราะเขาอยู่ เขาก็คงไม่สบายใจนะ ปล่อยวางนะ

การทำบุญให้ลูก ไม่ได้มีแค่ การถวายภัตตาหาร ถวายสังฆทานพระ อุทิศบุญกุศลให้ลูก ถือเป็นการทำบุญขั้นต้นที่ง่ายที่สุด เป็นหนึ่งในหลายวิธีการทำบุญนะคะ พระพุทธเจ้าเรียกว่า บุญกิริยาวัตถุ 10  มาดามรักขอกล่าวถึงการทำบุญย่อๆ สักนิดล่ะกัน

บุญกิริยาวัตถุ 10 ว่าด้วยเรื่องการทำบุญ

บุญกิริยาวัตถุ หมายถึง การกระทำที่เป็นบุญ มีอยู่ 10 อย่าง โดยแบ่งเป็น 3 หมวด คือ หมวด

ทาน หมวดศีล หมวดภาวนา

บุญกิริยาวัตถุ 3

หมวดทาน

1. การทำทาน (ทานมัย) แบ่งออกเป็น อามิสทาน   และ ธรรมทาน

2. การอุทิศบุญกุศลให้ผู้อื่น (ปัตติทานมัย)

3. การยินดีในความดีของผู้อื่นหรืออนุโมทนา (ปัตตานุโมทนามัย)

หมวดศีล

4. การรักษาศีล (สีลมัย)

5. มีความอ่อนน้อมต่อผู้อื่น (อปจายนมัย)

6. ช่วยเหลือขวนขวายในกิจที่ชอบ (เวยยาวัจจมัย)

หมวดภาวนา

7. การฟังธรรม (ธัมมัสสวนมัย)

8. การแสดงธรรม (ธัมมเทสนามัย)

9. การภาวนา (ภาวนามัย)

หมวดที่เข้าได้กับทุกหมวด

10. การทำความคิดเห็นให้ตรง (ทิฏฐุชุกัมม์)

เห็นไหมคะ ว่ามีอีกหลายหนทางที่คุณทำเพื่อตัวเอง เพื่อครอบครัวและเพื่อเป็นบุญกุศลแก่ลูกคุณได้  อย่าทำบุญ แต่ไม่ปฏิบัติ ไม่ฝึกจิตนะ สวดมนต์ใจสงบ แผ่ส่วนกุศลให้ลูกก็ยังได้นะ  อย่ายึดมั่นถือมั่นนะคะ  แล้วคุณจะคลายทุกข์ไปเยอะทีเดียว

ส่วนเรื่องลูกภรรยาเก่าของเขา ถ้าคุณอยากไปเยี่ยม ไปเจอหน้าด้วยจริงๆ ก็ลองหาโอกาสเหมาะๆ คุยกับสามีดูอีกที ว่า “อยากเจอลูก ลูกคุณก็เหมือนลูกฉัน เผื่อฉันจะคลายความคิดถึงลูกที่เสียไปได้บ้าง ถ้าคุณและลูกจะสะดวกใจ”  ถ้าได้เจอ ก็คือ กำไร แต่ถ้าไม่ได้เจอก็ไม่เป็นไร ฝากของฝากเล็กๆ น้อยๆ ไปให้ลูกเขาก็ยังดี ทำด้วยจิตเมตตานะ  น้ำใจของเรา เขาจะรับรู้ได้เอง โดยไม่ต้องปริปากพูด นะคะ

บุญรักษา
จากใจ มาดามรัก

มาดามรัก

 

madamrak

 

 

Madameruk
เขียนโดย : Madameruk
เขียนเมื่อ : 09:50 น. 10 Mar 2013

แสดงความคิดเห็น