เปลี่ยนเเฟนให้ เป็นเพื่อน

ชื่อ น้ำค่ะ อยู่ม.2  กลุ่มเพื่อนของน้ำจะมีเพื่อนผู้หญิงกับผู้ชายปะปนกันบ้าง หญิง 6 ชาย 3

เรื่องมีอยู่ว่า เพื่อนชายในกลุ่มเราสนิทกันมาก ทำทุกสิ่งเหมือน เป็นเพื่อน สนิท ฟังเพลงใส่หูฟังคนละข้าง นั่งติดกันบ้าง กินข้าวด้วยกัน ทำอะไรร่วมกันหลายๆ อย่าง ก็เพราะเรียนห้องเดียวกันเเละกลุ่มเดียวกันอีกเนอะ มาวันหนึ่ง ก็คุยกับเขาในเฟซเป็นปกติ เวลาอกหักก็ปรึกษาเขาตลอด เขาก็ให้คำปรึกษาได้ดีมาก จนสนิทเเบบไม่เคยสนิทกับเพื่อนผู้ชายมากขนาดนี้ จู่ๆ เขาก็บอกในเเชทว่า A: มีไรจะบอก จะโกรธไหม
เรา:ฉันมันเเย่ขนาดนั้นเลยเหรอวะ(นึกว่าจะด่าเรื่องข้อเสียเราก็คิดว่าเพื่อนนี่หว่า)
a:ไม่ๆ
เรา:อะไร ก็บอกมาดิ่
a: ตอนนี้
เรา:อะไร พูดมา
a:ฉันชอบเธอ

#หลังจากนั้นมาเราก็เปลี่ยนไป ไม่ใช่เขาเปลี่ยนไปหรอก เรานี่เเหละเปลี่ยนไป คือมันทำตัวไม่ถูกเเล้ว สนิทอยู่ดีๆ มาชอบเรา หลังจากนั้นสองสามวันมาก็โอเคขึ้น ต่างชวนกันคุยเเต่ความรู้สึกไม่เหมือนเดิมอ่ะ เล่นบาสด้วยกันอยู่คนละทีม เขาก็โยนมาให้เล่นด้วย เพื่อนเเซวทั้งสนาม หลังจากนั้นก็เริ่มหวั่นไหวมาเเล้วแหละ จนมาถึงกีฬาสี เราเเข่งบอล ตอนเเข่งนี่ใจมันถามตลอดเขาอยู่ไหนๆ มาดูเราไหม เขาก็ไม่ได้มาดู จนวันเเข่งบาส เราลงสนามเเข่งเขาก็มาดูเรา ดูเเลดีมากๆ เวลาพักครึ่งเเรก เขามาหาเเล้วก็มาบอกนั้นนู้นนี่ เเล้วก็นวดมือให้ด้วย เพราะเรามือเคล็ด จนมาถึงเเข่งตอนสุดท้ายสีเราชนะ เรานี่ถึงกับเป็นลม สต๊าฟก็มุงเอายาดมให้ เขาก็ถอดถุงเท้าให้ ตั้งเเต่นั้นมาความรู้สึกก็เริ่มหวั่นไหวมากขึ้น มากขึ้น จนเพื่อนทั้งห้องรู้เเล้วว่าเราชอบกัน

จนมาวันหนึ่งเราขอเขากลับมาเป็นเพื่อนได้ไหม จากนั้นมาก็เหมือนเดิมเเหละต่างคนต่างซึม ก็ตั้งเเต่เลิกกับเเฟนเก่ามาอารมณ์มันก็เเปรปรวนบ่อย เราเองก็ผิดทำร้ายเขาตั้งสองรอบ จากนั้นมาความรู้สึกก็เเปลกๆ เขาก็เริ่มตีห่างเพราะเราขอเขาเป็นเพื่อน ความจริงตอนยังเขายังไม่บอกว่าชอบเราก็ติดกันอยู่ล่ะ เเต่ความรู้สึกมันเปลี่ยนเลยเกิดความอึดอัดขึ้นมา

จากนั้นคิดไปคิดมา จะขอคบเขาวัน วาเลนไทน์ เเต่เขาไม่ออนเฟซ เลยไม่ได้ขอ เเต่มาขอหลังวาเลนไทน์ จากนั้นก็เป็นเเฟนกันมาคุยกันมาเรื่อยๆ จากนั้นความขี้เบื่อก็เกิดมาอีกครั้ง เขาชอบติดเราน่ะ จู้จี้ ขี้ห่วง คุยตลอดเวลา จนบางครั้งเราก็สับสนกับความรู้สึกตัวเอง ความรักที่ผ่านมามันเหมือนเพื่อนมากกว่า สุดท้ายเเล้ว…. เราก็บอกเลิกเขาไป

ทั้งที่เขาก็ทำหน้าที่เขาดี ความคิดในหัวคือ ออกมาก็ดีเเล้ว เป็นเพื่อนมั่นคงกว่าเป็นเเฟนอีก จากที่บอกเลิกกันมา เขาวิดีโอคอลมา ดูหน้ากันเเล้วร้องไห้ด้วยกัน (คือไรวะ) เปิดเทอมมา เขาก็ตีตัวออกห่างเหมือนเดิมเเหละ ไม่คุยกัน หลบหน้ากัน เฮ้อออ ผ่านไปสองวันก็กลับมาคุยกันเหมือนเดิม ต่างคนต่างฝืนความรู้สึก ทำเหมือนว่าเป็นเพื่อนกัน เเต่ในใจก็ยังรัก ต่างฝ่ายต่างเจ็บ เเต่เราเองก็ผิดอยู่ไปก็เหมือนทำร้ายเขา นี่เเหละเนอะ ตอนอยู่ไม่เห็นค่า มารู้ค่าตอนจากไป เฮ้อ คิดไม่ออกว่าจะถามอะไร ช่วยแนะนำก็ได้นะคะ ขอบคุณค่ะ


 

สวัสดีค่ะ :

มาดามรัก ก็ไม่ว่าอะไรหนูนะจ๊ะ เรื่องรักว้าวุ่น ไปตามวัยของหนูนั่นล่ะค่ะ แต่ว่า ไม่ว่าเขาอยู่ในฐานะคนรักของหนูหรือไม่ก็ตาม เขาก็คือ เพื่อนหนูคนหนึ่งนั่นแหละ มันมีมิตรภาพดีดี ที่ผ่านอะไรมาด้วยกันเยอะมาก ที่มาดามรักเชื่อว่า หนูเองก็ไม่ได้อยากเสียเพื่อนคนนี้ไปเช่นกัน มาดามรักพูดถูกไหม

ไม่ว่าตอนนี้ หนูกับเขาจะอยู่ในสถานะไหนก็ตาม แต่มาดามรักว่า หนูน่าจะไปขอโทษเขาที่เคยทำร้ายความรู้สึกของเขามา และเคลียร์กับเขาว่า เราจะคบกันต่อไปในสถานะไหน เรื่องที่แล้วมา มันก็บาดเจ็บด้วยกันทั้งสองฝ่าย นั่นก็ต้องให้เวลารักษา แต่เรื่องความเป็นเพื่อน …มาดามรักว่า มันกลับมาได้สักวันล่ะ เพียงแต่ต้องใช้เวลาหน่อยเท่านั้นเอง

บุญรักษา
จากใจ มาดามรัก 

มาดามรัก

เรื่องอื่นๆ ที่น่าสนใจ