Sex เสื่อม

อาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศ  เกิดได้ในผู้ชายหรือผู้หญิง เป็นภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ(Inpotence) ซึ่งมีความหมายกว้างๆ รวมๆกันถึง ภาวะที่ไม่มีความต้องการทางเพศ

ปัญหาของการเสื่อมสมรรถภาพทางเพศ (Sexual Dearie) แต่ภายหลังได้มีการนิยามขึ้นมาใหม่ว่า โรคอีดี หมายถึง "ภาวะที่อวัยวะเพศชายไม่สามารถแข็งตัวหรือแข็งตัวได้ไม่นานที่จะมีเพศสัมพันธ์ได้สำเร็จจนเป็นที่พอใจอยู่เป็นประจำ หรืออย่างต่อเนื่อง หรือไม่นานพอที่จะทำให้เกิดความพึงพอใจในกิจกรรมทางเพศได้" ซึ่งหากเป็นภาษาชาวบ้านจะเรียกง่ายๆว่า "นกเขาไม่ขัน" ซึ่งเกิดขึ้นเฉพาะในผู้ชายหรือเพศชายเท่านั้น

ภาวะหย่อนสมรรถภาพทางเพศ มักเกิดขึ้นจากหลายๆสาเหตุร่วมกับปัจจัยเสี่ยงอื่นๆนับแต่เรื่องอายุที่มากขึ้น เกิดการลดตัวลงของระดับฮอร์โมนเพศชายปัญหาภาวะสังคมและเศรษฐกิจ จากโรคภัยไข้เจ็บต่างๆหรือโรคประจำตัวที่เป็นโรคเรื้อรัง เช่นเบาหวาน โรคความดันโลหิตสูง โรคหัวใจและหลอดเลือด ซึ่งอาจมีผลกระทบต่อการไหลเวียนของเลือดในอวัยวะเพศชาย ผลกระทบต่อเรื่องเส้นเลือดและด้านระบบประสาทอัตโนมัติ และการทำหน้าที่ของอัณฑะ โรคประสาท โรคทางเดินปัสสาวะ โรคอ้วน หรือการเป็นโรคต่อมลูกหมากโตขั้นรุนแรง

ซึ่งอาจมีผลต่อการแข็งตัวของอวัยวะเพศและการหลั่งอสุจิ การเกิดอุบัติเหตุหรือการผ่าตัดบริเวณอุ้งเชิงกราน ท่อปัสสาวะ ไขสันหลัง ก็จะส่งผลกระทบต่อเส้นประสาทที่ไปควบคุมการแข็งตัวของอวัยวะเพศชาย นอกจากนี้การดูแลสุขภาพที่ไม่เหมาะสม และการใช้ยาบางชนิดก็มีผลข้างเคียงต่ออาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศได้ เช่น ใช้ยาฮอร์โดนเพศหญิง Estrogen ยารักษามะเร็งต่อมลูกหมาก ยาลดความดันโลหิตสูงบางชนิด ยาระงับอาการซึมเศร้าบางชนิด ตลอดจนยารักษาโรคไซนัสบางชนิด

นอกจากนี้แล้วยังเกิดจากรูปแบบการดำเนินชีวิต เช่น สูบบุหรี่จัด การดื่มสุรามาก และบริโภคอาหารที่มีไขมันสูง รวมทั้งไม่ค่อยได้ออกกำลังกาย เป็นต้น รวมทั้งสาเหตุในบางรายอาจเกิดปัญหาทางจิตใจได้ เช่น ความวิตกกังวลว่าอวัยวะเพศจะไม่แข็งตัว วิตกกังวลว่าจะเป็นคนหลั่งเร็ว หรือนกกระจอกไม่ทันกินน้ำ หรือมีความขัดแย้งในชีวิตสมรส มีความฝังใจด้านลบเกี่ยวกับเรื่องเพศ และมีความกังวลในขณะมีเพศสัมพันธ์ ตลอดจนมีความเครียดและอาการซึมเศร้า ก็ล้วนเป็นสาเหตุสำคัญที่ก่อให้เกิดอาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศได้ทั้งนั้น

สำหรับการใช้ยาในกรณีของอาการหย่อนสมรรถภาพทางเพศ ควรคำนึงถึงประสิทธิภาพและความปลอดภัยของยา ผลข้างเคียงและโอกาสเกิดปฏิกิริยาต่อยาที่ใช้อยู่ว่าเป็นอย่างไร ระยะเวลาที่อยูในร่างกายนานเกินความจำเป็นหรือไม่ และควรให้สอดคล้องกับพฤติกรรมทางเพศน้อยด้วย รวมทั้งมีข้อห้ามอย่างไรบ้าง