ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ผู้ชายสม่ำเสมอ ในความรัก

Home / คู่รัก / ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา ผู้ชายสม่ำเสมอ ในความรัก

ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา

ผู้ชายสม่ำเสมอ ใน “ความรัก”

ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา


เราเห็นหน้าเขาบ่อยๆเมื่อเปิดช่อง 5 เขาเป็นคนร้ายใน ความลับของซูเปอร์สตาร์ คนดีใน เซน สื่อรักสื่อวิญญาณ เราเห็นหน้าเธอบ่อยๆทางช่อง 32 ทรูวิชั่น หน้าหวานๆยิ้มสวยๆ คอยส่งเพลงเก๋ล้ำมากำนัลสายตาและโสตประสาทคอดนตรี


เราได้เห็นภาพสองหนุ่มสาวคู่กันบนหน้าหนังสือพิมพ์บ่อยครั้ง ประสาคนพิเศษในวงการบันเทิงที่ไม่พ้นการจับจ้องในความสัมพันธ์ อาจด้วยสายตาริษยาหรือเห็นดีเห็นงามไปด้วย



ณัฏฐ์ เทพหัสดิน ณ อยุธยา เล่าว่าเขาเจอเธอเมื่อนานมาแล้ว แต่หลังจากวันเกิดเธอในเดือนเมษายนที่ผ่านมา เป็นครั้งแรกที่ทั้งคู่ได้ทำความรู้จักกันอย่างจริงจัง ซึ่งทำให้(อดีต) หนุ่มจอมเจ้าชู้ยอมสลัดลายทิ้งมาเป็นคนรักเดียวใจเดียว ผมเคยเจ้าชู้มาก เพราะอะไรถึงเลิกเจ้าชู้หรือ ผมเบื่อที่ต้องมานั่งโกหก ต้องมานั่งจำว่าพูดอะไรไปบ้าง และไม่ใช่เรื่องที่น่าภูมิใจเท่าไหร่ วันหนึ่งเมื่อเราได้เจอคนที่เรารักและแคร์เขามากๆ นิสัยนี้ก็หมดไปเอง


ผมเป็นคนติดแฟนมาก แต่เขาไม่ใช่ เป็นคนรักอิสระในการใช้ชีวิต อยากทำอะไรก็ทำ พอคบกันไป รู้สึกว่าเขาก็เริ่มติดผม แต่เรายังมีสเปซ แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกันตลอด 24 ชั่วโมง บางอารมณ์อยากอยู่กับเพื่อนบ้าง แต่ขอให้เจอกันทุกวันได้ก็จะดี เขาเป็นผู้ใหญ่มากทั้งการวางตัวและการควบคุมอารมณ์ ทำให้เราพลอยโตขึ้นตามไปด้วย



ถามว่าคนนี้ใช่ไหม ตอบไม่ได้ ถามว่าเป็นแฟนหรือเปล่า ไม่ได้ปากแข็ง ก็ต้องตอบว่ายัง การจะเรียกใครสักคนว่าแฟน เราต้องรู้จักกันให้ดี อยากแน่ใจมากกว่านี้ ผมไม่อยากให้มีข่าวเดี๋ยวรักเดี๋ยวเลิก ผมโตมาในครอบครัวที่มีผู้หญิงเยอะ ถูกสอนเรื่องการให้เกียรติผู้หญิงมาตั้งแต่เด็ก เพราะฉะนั้นถ้ายังไม่มีอะไรแน่นอน ผมอยากให้เกียรติเขามากที่สุด ผมอาจระวังตัวเรื่องตกเป็นข่าว แต่ไม่เคยหลบๆซ่อนๆหรือโกหก เป็นเรื่องธรรมดาที่เราจะไปกินข้าวดูหนังกัน ผมไม่กลัวว่าจะมีภาพอะไรที่จะทำให้ผู้หญิงเสียหาย

ผมคิดว่าผู้หญิงจะซีเรียสกับสิ่งหนึ่งมาก คือความสม่ำเสมอ ผมจะแสดงตัวตนว่าผมเป็นอย่างนี้ วันแรกที่คบกันเป็นแบบนี้ และต่อไปก็จะเป็นอย่างนี้ไปตลอด ผมว่าเป็นดีเทลเล็กน้อยที่ผู้ชายมักมองข้ามนะ และอีกอย่างคือเซอร์ไพรส์เล็กๆน้อยๆ ที่เหมือนเป็นการเติมความหวาน ซื้อของให้กันบ้าง ไม่จำเป็นต้องเป็นของแพง อย่างสร้อยข้อมืออันนี้ เขาซื้อให้ (สีหน้า แววตา น้ำเสียงละไมทันตาเมื่อก้มลงมองเครื่องประดับบนข้อมือ) เห็นครั้งแรกผมชอบเลย แต่ผมไม่มีเงินสดในตอนนั้น ผมไม่ใช้บัตรช็อปปิ้งอยู่แล้ว ตั้งใจว่าวันรุ่งขึ้นค่อยไปซื้อ วันต่อมา เขายื่นสร้อยเส้นนี้ให้ ไม่มีวันไหนที่ผมไม่ใส่ติดตัว กลับไปบ้านยังถอดเอาผ้าชุบน้ำสบู่เช็ดทุกวัน


พูดไปเขินไปขนาดนี้แล้วยังปากแข็ง


ติดตามเนื้อหาเพิ่มเติมที่นิตยสาร WE คอลัมน์ Sweet Memory เดือนพฤศจิกายน 2551

we

ขออนุญาตใช้เนื้อหา