ไขกุญแจ ความสัมพันธ์ ชีวิตคู่ เปิดประตู สู่ความ กลมเกลียว
ไขกุญแจ ความสัมพันธ์ ชีวิตคู่ เปิดประตู สู่ความ กลมเกลียว
จุดสูงสุดของ ความสัมพันธ์ คือ “การแต่งงาน” ซึ่งนับเป็นตอนจบที่แสนหวานของนวนิยายทุกเรื่อง แต่ในชีวิตจริง ชีวิตคู่ เป็นเพียงจุดเริ่มต้นที่มีเรื่องให้รับมืออีกมากมาย ทั้งจุกจิก วุ่นวาย ไม่ลงตัว ชนิดที่หลายคนถึงกับออกปากว่า “ถ้ารู้ล่วงหน้าว่าเป็นแบบนี้ ไม่แต่งดีกว่า” คู่สามี-ภรรยาที่เดินมาถึงขั้นตอนนี้ และก้าวผ่านขั้นยุ่งยากไปได้แล้วนั้น เขาใช้เคล็ดลับอะไร เราจึงยืมกุญแจของเขามาเพื่อเปิดประตูไปดูการสร้างครอบครัวสุขสันต์ของเขากันดีกว่า
เป็นหลักการครองเรือนขั้นแอ็ดวานซ์ เพราะการอยู่ด้วยกันต้องปรองดอง และอดทนอดกลั้น ถ้าคนหนึ่งแรงมา อีกคนหนึ่งแรงไป ครอบครัวก็พัง ดังนั้นเวลามาอย่าปะทะ ต้องยืดหยุ่นและยินยอม อารมณ์ดีแล้วค่อยว่ากันใหม่ หาสิ่งที่สนใจร่วมกันและนำความสุขมาสู่ตัวเอง คู่กันก็จริงแต่ไม่จำเป็นต้องเหมือนกันทุกอย่าง เอาแค่มีเรื่องที่สนใจร่วมกันบ้างก็เพียงพอ อย่างเช่นสามีชอบดูบอล ภรรยาไม่จำเป็นต้องนั่งท่องรายชื่อและทีมฟุตบอลเพื่อดูบอลพร้อมกับสามี สามีไม่จำเป็นต้องชอบละครสวรรค์เบี่ยงและนั่งดูพร้อมภรรยา แต่เมื่อมีหนังตลกเรื่องใหม่ของคุณหม่ำเข้าฉาย ซึ่งเป็นผู้กำกับที่คุณทั้งคู่ชอบ ก็แค่หาโอกาสไปดูด้วยกัน แค่นี้ก็มีความสุขแล้ว
ชีวิตคู่มีความสุขขึ้นแน่ๆ ถ้าหัดขี้ลืมในเรื่องแย่ๆ ของแต่ละคนเสียบ้าง เพราะช่วงโมโหส่วนใหญ่คนเราจะขุดเรื่องแย่ๆ ที่อีกฝ่ายเคยทำพลาดมาต่อว่าแบบกระหน่ำให้เสียเซลฟ์ และจะไม่หยุดจนกว่าอีกฝ่ายจะรู้สึกเสียใจสุดๆ ผลคือทะเลาะเสร็จ บ้านแตก วิธีการจดจำแต่เรื่องดีๆ หรือช่วงเวลามีความสุขจะช่วยได้มาก
คิดเสียว่าไม่มีใครทำอะไรได้ถูกทุกอย่าง แม้กระทั่งตัวเราเอง เพราะฉะนั้นเมื่อเขาผิดก็ให้หยวนๆ ไปบ้าง เผื่อวันไหนเราผิด เขาจะได้ไม่ว่าอะไร (จะว่าได้ไงตอนเขาผิด เรายังเฉยๆ เลย)
คู่รักที่ต้องการมีชีวิตครอบครัวสุขสงบต้องรู้จักเข้าข้างคนของตัวเองไว้ เสมอ อย่างเช่น ขับรถไปด้วยกันแล้วเขาเกิดขับไปปาดหน้ารถอีกคันอย่างน่าเกลียดจนเกิดการปาด หน้าแซงกันไปมา เราต้องรีบต่อว่ารถอีกคันให้หนักว่าแย่มาก ขับรถห่วยแตก (คิดอะไรได้ก็ต่อว่าไป) จะทำให้เขารู้สึกดีมากๆ (ยิ่งวันไหนที่เขาฉุกคิดขึ้นมาได้ว่าตัวเองผิด เขาจะยิ่งรักเรามากขึ้น เพราะดูสิขนาดฉันผิดเธอยังไม่ว่าสักคำ แถมเข้าข้างเสียดิบดี ช่างเป็นแม่พระสำหรับเขาเสียจริง)
ไม่จำเป็นต้องทำทีเดียวให้ได้ทุกข้อ แต่ขอให้เริ่มทำสักข้อ แล้วข้ออื่นๆ จะทำได้แบบอัตโนมัติไปเอง