ผิดเอง ที่ พูดออกไป

Home / มาดามรัก / ผิดเอง ที่ พูดออกไป

หนูแอบชอบเพื่อนพี่คนหนึ่งมานานแล้วค่ะ ชอบเขามานานแล้วตั้งแต่เด็ก ๆ เขาเป็นคนที่ดี คุยสนุก เฮอา หน้าตาดี มีสาว ๆ เข้ามาเยอะแยะ เขาเป็นคนตัวใหญ่อ่ะค่ะ แต่ไม่ใหญ่มาก กอดกำลังดีเลย >< แค่จุ๊บกับกอดนะคะ แล้วหลังจากนั้นเราก็คุยกัน หนูก็ถามว่า แบบนี้ในฐานะอะไรเนี่ยย เขาก็บอก แล้วจะเอาฐานะไรล่ะ แฟนป่ะล่ะ (คือตอนนั้นหนูมีแฟนแล้วค่ะ แต่ไปกะแฟนไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่) เราก็เลยคุย ๆ กันมาเรื่อย ๆ คือในบ้านหนู แม่ พี่สาว รู้นะคะ ว่าหนูอ่ะชอบพี่คนนี้มากกก พวกแม่ พี่สาวไรก็ไม่ว่าอะไร ยังแกล้งว่าด้วยว่าแบบ เขาจะเอาหนูหรอ ? ไรงี้ แต่ในใจก็แบบ ก็ได้คุยกันแล้วอะน่ะ 555

เราคุยกันมาเรื่อย ๆ ไปกินไอติมด้วยกัน สนุกมาก มีความสุขมาก ๆ เลย จนมาวันหนึ่ง แม่หนูพูดว่า เรื่องพี่…..อะให้มันน้อย ๆ หน่อย เห็นโทรมาบ่อย ๆ แล้วแม่ยังพูดอีกว่า รู้ไหม ว่าทำไมพี่….ถึงเปลี่ยน ญ บ่อย คือ

1. ฐานะทางบ้าน (คือบ้านเขาก็ไม่ได้จนหรืออะไรน่ะค่ะ แต่เขาต้องส่งน้องเรียนอะค่ะ เขาเป็นลูกคนกลาง มีพี่น้อง 3 คนน่ะค่ะ )

2 .ครอบครัว (แม่เขาเสียไปเมื่อปีที่แล้วอ่ะค่ะ เขาเลยต้องดูแลบ้าน ส่งน้องเรียน ทำงาน คือเขาทำงานแล้วค่ะ เป็นครูอัตราจ้างค่ะ)

ตอนแม่พูด หนูเสียใจมาก แม่คิดไปไกลมากกว่าหนูอีก แล้วหนูก็เผลอหลุดปากพูดออกไป ทีแรกพี่เขาก็ไม่ได้อะไร แต่ไม่กี่วัน เขาก็เริ่มถอยห่างเลยค่ะ เหมือนเขาว่า เขาไม่คู่ควรกับหนูอ่ะคะ ตอนนี้เสียใจมาก ตื่นมาก็ร้อง หลับตาก็ร้อง เสียใจมาก ๆ หนูโทษตัวเองมาตลอดเลย ว่าไม่น่าบอกแม่เลยว่าคุยกับพี่เขา ถ้าไม่บอกมันคงจะดีกว่านี้ พี่เขาคงเสียใจมากๆเลย เขารักหนูมาก ๆ เลยอะ เขาทำทุกอย่างเพื่อหนู คอยปลอบใจ ให้กำลังใจ เขาเป็นสิ่งที่ดีที่สุดที่หนูเจอมา

บางครั้งหนูก็น้อยใจแม่นะ หนูชอบเขามาตั้งแต่เด็ก ๆ แม่ก็รู้ แต่แม่กลับมาเบรกหนูไว้ด้วยเหตุผลแบบนี้ พี่สาวหนูบอกว่า ถ้างั้น ก็รอให้เรียนจบ มีงานทำ แล้วค่อยกลับไปหาเขาใหม่ ถึงตอนนั้น แม่คงไม่ห้ามหนูแล้ว แต่หนูกลัวว่าเขาจะแต่งงาน หรือ มีใครไปแล้ว หนูกับเขาห่างกัน 7 ปี

ครั้งล่าสุด หนูคุยกับเขา หนูรู้ว่าเขาเสียใจแค่ไหน เขาเอาแต่โทษตัวเองว่าเขาผิดเอง ที่ไม่เจียมตัว ตอนได้ยิน หนูเสียใจมาก แล้วหนูก็บอกเขาว่า หนูรักเขา เพราะเขาเป็นเขา ไม่ได้รักเขาที่ฐานะ หรือ เพราะอะไร รักทุกๆ อย่างที่เขาเป็น อยากจะอยู่ข้าง ๆ เพื่อแบ่งเบาภาระเขา อยากจะจับมือเดินกันไปตลอด เหมือนที่เขาเคยบอก ตอนนี้เริ่มเข้าหน้ากันไม่ติดแล้วค่ะ หนูกลัวเหลือเกินว่าอนาคตหนูจะไม่ได้คุยกับเขาอีก

หนูแอบเฝ้ามองเขามาหลายปี สุดท้าย พอเขามาอยู่ข้าง ๆ แล้ว หนูกลับจับมือเขาเดินต่อไปไม่ได้ เขาเลือกที่จะเดินออกไป โดยที่ปล่อยให้หนูอยู่คนเดียว หนูรู้ว่าเขาเสียใจ ที่แม่พูดแบบนั้น แล้วหนูล่ะ หนูไม่เสียใจเลยหรอ ยังไงหนูก็รอ หนูจะรอให้หนูเรียนจบ มีงานทำแล้วจะไปหาเขา กว่าจะถึงตอนนั้น เขาอย่าเพิ่งมีใครไปก่อนน่ะ (พี่เบียร์ บีมรักทุก ๆ อย่างที่เป็นพี่น่ะ รอมาตั้งนานแล้ว รออีกหน่อยจะเป็นไรไป เนอะ ^^ ) มาดามคิดว่าที่หนูคิดแบบนี้มันดีที่สุดแล้วใช่ไหมคะ ??


คำตอบ :

สวัสดีค่ะ

ถ้าตอนนี้หนูบอกจะรอ  มาดามรักก็ไม่ได้ว่าหรือว่าขัดขวางอะไรหนูหรอกจ๊ะ   แต่มาดามรักอยากจะตีหนูนัก ที่หนูไม่เห็นความรักและความหวังดีของแม่หนูเอง  ที่ท่านเบรก เพราะท่านห่วง ท่านหวังดีต่อหนู ไม่มีแม่คนไหนไม่รักลูก ท่านก็แค่พูดปรามๆ  ไม่ได้ถึงขนาดเอาหนูผูกไว้อยู่แต่ในบ้านซะหน่อย  แม่หนู เห็นอะไรมาก็มาก ผ่านร้อน ผ่านหนาวมาก็เยอะกว่าหนูนัก  รู้จักลูกตัวเองดีกว่าใคร แล้วทำไมหนูถึงไม่รับฟังท่านไว้บ้าง จะมาโกรธ จะมาน้อยใจอะไรแม่ตัวเอง  เห็นรักแบบชู้สาว ดีกว่า รักของแม่งั้นหรือจ๊ะ ?

มาดามรักรู้ ว่าตอนนี้ต่อให้ใครห้าม ใครปราม หรือ ตักเตือน หนูในเรื่องนี้ ก็ขัดหู ขัดตา ขัดใจหนูไปเสียหมด  เวลาจะเป็นคำตอบค่ะ  ไม่ใจเขาเปลี่ยน ก็ใจหนูนี่เองล่ะที่เปลี่ยน  ชีวิตคนเราเดินผ่านกาลเวลากันทุกวัน พบเจออะไรต่อมิอะไรกันไปเรื่อย  มุมมอง ทัศนคติ ความคิด ก็จะเปลี่ยนแปลงไป ความรักของหนูในวันนี้ ยังเป็นสิ่งที่บริสุทธิ์มากนักค่ะ  แต่มาดามรักบอกได้เลยว่า “แค่รักกัน อย่างเดียวมันไม่พอ”  เอาล่ะ  ถ้าหนูอยากรอเขาก็รอต่อไปค่ะ  ตั้งใจเรียนให้ดีๆ ทำเพื่อแม่ ทำเพื่ออนาคตตัวเองให้ดีที่สุดนะจ๊ะ  แล้ว เวลา…จะเป็นคำตอบให้หนูเองค่ะ

บุญรักษา

จากใจ  มาดามรัก

มาดามรัก

madamrak