สวัสดีค่ะ ฟ้าเป็นคนต่างจังหวัด ฟ้ากำลังเริ่มมีแฟนคนแรก เมื่ออายุ 26 ปีค่ะ ความรู้สึกคือคิดถึงเค้ามาก อยากเจอ ฟ้ากับแฟนระยะทางห่างกัน 150 กิโล ก่อนหน้านั้นฟ้าลงไปหาแฟนบ่อยๆ แต่ก็กว่าจะขอพ่อได้ จนตอนนี้พ่อไม่ให้ลงไปหาค่ะ เพราะว่ามีแต่ฟ้าที่ลงไปหา แฟนฟ้า ยังไม่เคยมาหาที่บ้าน หรือมารับลงไป เค้าบอกว่าติดงาน แม่ไม่ให้เดินทางคนเดียว รอเพื่อนอยู่ …พ่อมองว่าเป็นผู้หญิงไปหาผู้ชายมัน น่าเกลียด น่ะค่ะ แต่ฟ้ากลับคิดว่าเมื่อเราว่างก็ควรลงไปหาเค้า แล้วถ้าเค้าว่างเมื่อไรก็ค่อยมาหาฟ้า ไม่ดีกว่าเหรอคะ
ติดเพราะเราเป็นผู้หญิง จึงไม่ควรทำ แล้วอย่างนี้ฟ้าก็ต้องรอแฟนมา อย่างเดียวนะซิคะ ถึงจะได้เจอกัน ทำอย่างไรดีคะ พี่คิดว่าพ่อฟ้าพูดถูกไหมคะ
สวัสดีค่ะ
มาดามรัก เข้าใจค่ะว่า เพราะรักจึงอยากอยู่ใกล้ชิด อยากเจอหน้า เป็นเรื่องธรรมดาของคนที่รักกัน มันก็ไม่ใช่เรื่องผิดวิสัยแต่อย่างใด
แต่มาดามรักก็เห็นด้วยกับที่ คุณพ่อของคุณฟ้าเตือนค่ะ ฟังแล้วคิดดูให้ดีๆ ค่ะ ถ้าหากว่าแฟนคุณจะเคยมาหาคุณบ้าง เป็นระยะๆ ไม่ใช่มีเพียงแต่คุณที่ต้องเดินทางลำบากลำบนไปหาเขา มันคงจะดีกว่ากันมาก คนรักกัน มีใจให้กัน คิดถึงกัน…ก็ย่อมต้องมาหากันบ้าง ไม่ใช่มีเพียงแค่คุณที่เดินทางไปหาเขาอยู่ฝ่ายเดียว
พ่อแม่ของคุณก็ยังไม่เคยได้เจอหน้าค่าตาของเขาแบบตัวเป็นๆ มากราบ มาไหว้แบบเข้าตามตรอกออกตามประตูเลยใช่ไหมล่ะคะ ? พฤติกรรมมันดูออกจะน่าสงสัยว่ารักที่เขามีให้คุณมันมากน้อยแค่ไหนกัน จึงปล่อยให้คุณเป็นฝ่ายเดินทางไปหาเขาอยู่แต่ฝ่ายเดียว ไม่เคยเอาตัวเอาหน้ามาฝากผีฝากไข้กับพ่อแม่ฝ่ายหญิง มีแต่จะพบกันไกลหูไกลตาผู้ใหญ่ ไว้ใจได้ไหมล่ะคะ คนอย่างนี้
“เป็นผู้หญิง หัดทำตัวให้มีคุณค่าบ้างเถอะค่ะ “
ไม่ใช่แค่จะวิ่งไปแร่ไปหาเขาตามเสียงหัวใจของเราอย่างเดียว หัดอดใจและวางตัวให้มีความหมายเสียบ้าง ความรักเป็นสิ่งสวยงาม แต่ก็ยังมีสิ่งที่ควรทำ และไม่ควรทำ จงหัดมอง หัดฟัง และหัดข่มใจตัวเองไว้เสียบ้าง
คุณรักเขา คุณย่อมรู้อยู่แก่ใจ แต่เขารักคุณ เห็นคุณค่า และให้เกียรติคุณและพ่อแม่ของคุณมากแค่ไหน ถึงครึ่งของที่คุณทุ่มเทให้เขาบ้างหรือเปล่า ลองเอากลับไปตรองดูนะคะ
บุญรักษา
จากใจ มาดามรัก