ปัญหา+อุปสรรค ความรักที่เราก่อไว้และส่งผลกลับมาหาเรา

Home / มาดามรัก / ปัญหา+อุปสรรค ความรักที่เราก่อไว้และส่งผลกลับมาหาเรา

มีอยู่วันหนึ่งเราก็คุยโทรศัพท์กับแฟนปกติ จนกระทั่ง มีอยู่ช่วงนึงที่สัญญาณขาดหาย แล้วแฟนเราก็ฮัลโหลหลายๆ รอบ เราจึงพึมพำไปว่า จะไม่ได้ยินอะไรนักหนา เสร็จแล้วแฟนเราก็ขึ้นเลย อารมณ์เสียยกใหญ่ ไอ่เราก็คิดในใจว่า”เป็นบ้าอะไรวะ ทำไมต้องหาเรื่องทะเลาะด้วย เราใกล้จะบวชอยู่ละ ทุกอย่างกำลังไปได้ด้วยดีเลย ทำไมต้องหาเรื่องทะเลาะกันด้วย”จากนั้นเลยทะเลาะกันแล้วเราก็บอกว่าไม่อยากคุยด้วยล่ะ แฟนเราก็ไม่ยอมตื้อ จะคุยให้ได้ทั้งที่กำลังเดือดอยู่ เราจึงไล่ แต่แฟนเราก็ไม่ยอมและพูดจายั่วโมโหเราจึงพูดไปว่า “ไปตายซะ” เท่านั้นแหละแฟนเราก็นิ่งไปแปปนึงแล้วบอกว่าแน่ใจนะที่พูดแบบนี้ และก็พูดว่าคนอย่างเธอ ตายไปนรกยังไม่รับเลย แล้วก็วางสายเลย จากนั้นเราจึงโมโหมากๆ จึงส่งเมสเสจไปว่าและบอกประมาณว่าไม่ไหวกะนิสัยแบบนี้ พอเถอะ จากนั้นแฟนก็โทรมาแต่เราก็ไม่รับ

พอวันต่อมาเราก็นั่งเฝ้าหน้าจอมือถือ+แทปเล็ต ทั้งวัน ว่าเมื่อไรแฟนจะพิมพ์มาขอโทษ ก็ไม่มี จากนั้นวันต่อมา เราก็ไม่ไหวว่าทำไมแฟนเรา ไม่สนอะไรเลย จึงพิมพ์ข้อความในเฟซไปบอกว่ารู้สึกยังไง และดันไปพิมพ์ว่าหยุดไว้เท่านี้ล่ะกัน (อารมณ์เสีย) จากนั้นแฟนเราโทรมา แต่เราก็ไม่รับโทรศัพท์ แฟนเราพิมพ์มาในแชตว่า ถ้าไม่รับอีกจะไม่โทรล่ะนะ เราจึงบล็อคทุกอย่างเกี่ยวกับแฟน (ไม่รู้คิดบ้าอะไรอยู่ หนีปัญหาล่ะมั้ง เสียใจ)

วันต่อมาซึ่งเป็นวันครบรอบหนึ่งปีสี่เดือน และเราก็ลดทิฐิลงได้และปลดบล็อคเฟซ จึงแต่งรูปคู่และส่งให้แฟนทางแชตเฟซบุ๊ค แฟนเราจึงพิมพ์ตอบกลับมาว่าทำแบบนี้ทำไม เราจึงถามไปว่ายังรักอยู่ไหม แฟนก็ตอบห้วนๆ ว่าอืมทำไม เราจึงถามว่าทำแบบนี้ทำไม คิดอะไรไม่ได้เลยเหรอ จากนั้นแฟนเราก็เปลี่ยนเรื่องและถามว่าบล็อคเค้าหรอ เราจึงบอกว่าเรามีเหตุผลนะที่ทำไป และบอกว่าทรมานแค่ไหน แฟนก็ตอบกลับมาว่าคิดว่าทรมานคนเดียวหรอ เค้าบอกว่าเค้าชอบคุยมากกว่าพิมพ์จะได้รู้เรื่องไปเลย แต่ทางเราคิดว่าพิมพ์ดีกว่า เพราะถ้าคุยกลัวว่าจะใส่อารมณ์แล้วพูดกันไม่ดี จากนั้นเราก็บอกความรู้สึกไป และต่อว่าเขา แต่เขาก็เถียงกลับมา และไม่ฟังอะไรทั้งนั้น(ต่างคนต่างดื้อ) จึงคุยกันไม่รู้เรื่อง เราจึงบอกเลิกไปเลย จากนั้นก็คุยว่ากัน แบบไม่เข้าใจกันทั้งสองฝ่าย คุยกันดีบ้างไม่ดีบ้าง เหมือนกวนใส่กัน ทิฐิเยอะกันทั้งคู่

วันต่อมาเขาทักมาว่าลบเพื่อนกันหรอในเฟซ เราบอก 2 -3 วันล่ะ เพิ่งรู้เหรอ สนใจด้วยเหรอ เค้าบอกเพิ่งกดเข้าไปดู จากนั้นก็พิมพ์คุยกันยาวๆ ก็คุยกันดีขึ้นเรื่อยๆ จากนั้นเราจึงบอกความรู้สึกต่างๆ เหมือนเค้าจะฟังแต่เรื่องที่อยากฟัง เค้าไม่ได้สนใจอะไรมาก และมาบอกเราดราม่าด้วย และพูดแบบชิลล์ๆ ทั้งที่เราซีเรียสขนาดนี้ เขาก็ยังจะคุยแบบชิลล์ๆ ตลกๆ จากนั้นเขาก็บอกว่าไปนอนล่ะ บาย คือแต่ละคำห้วนๆ มาก ปกติพูดจากันหวานกว่านี้เยอะ และก็พูดทุกอย่างเหมือนเป็นเรื่องตลก ผมจึงบอกว่าเค้าโคตรเกลียดเธอเลย  เขาตอบกลับมาแบบกวนๆ ยั่วโมโห ประมาณว่า ฮ่าๆ เอาอารมณ์อีกแล้วละซิเนี่ย เราตอบว่าเปล่า จะพูดเท่านี้แหละ เขาตอบ 555 แล้วไม่รักล่ะอ่อ เราแบบเสียใจมาก อารมณ์ตอนนั้นคือคิดว่าทำไมแฟนเราแย่แบบนี้ ทั้งๆ ที่เรามาขอโทษ และบอกความในใจแต่กลับมองเป็นเรื่องตลก มากวนประสาทและหาว่าเราดราม่า จากนั้นเขาก็หายไปซะงั้น

ตอนนั้นเราแบบไม่ไหวละ จึงพิมพ์ไปยาวๆ บอกประมาณว่ายอมแพ้แล้ว และต่อว่า ไปว่าเรื่องที่ผ่านมาเป็นเรื่องโกหกตอแหลทั้งนั้น เอาความรู้สึกคนอื่นมาล้อเล่น พอแล้วอย่าติดต่อกันอีกเลย ประมาณนี้ และตั้งสเตตัสในไลน์ว่า ล้อเล่นกับความรู้สึกคนอื่น เห็นเป็นเรื่องตลก เลวจริงๆ

จากนั้นวันต่อมาเราก็เครียดทั้งวันทำอะไรก็นึกถึงแต่เขา ไม่เป็นอันทำอะไรสักอย่าง ได้แต่คิดว่าเมื่อไรเขาจะเข้าใจสักที เพราะเพื่อนๆ บอกเราว่าแฟนเราได้ปรึกษากะพวกเขา พวกเขาอยากให้เรากับแฟนคืนดีกัน เราก็อยากคืนดีนะ แต่เราขอโทษและพูดความในใจไปหมดแล้ว ก็เหลือแต่แฟนเราว่าจะคิดได้แค่ไหน เพราะเพื่อนเราบอกว่าแฟนเราโกรธที่เรา ไปว่าเขาและพูดจาแรงใส่

แต่เราขอโทษไปแล้วและคิดว่าทำไมเราต้องปรับอยู่คนเดียว ทำไมแฟนเราไม่เข้าใจเราสักที จากนั้นวันต่อมาเราเห็นแฟนเราเป็นเพื่อนกับเพื่อนเก่าเราในเฟซ คืนนั้นด้วยความเป็นห่วงเพราะไม่อยากให้แฟนเรารู้จักกับคนไม่ดี จึงโทรหาแฟนและเตือน แต่เขาไม่สนใจเราก็เลยบอกว่าแล้วแต่เธอล่ะกันจากนั้นไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เราเลยถามเรื่องระหว่างเรา ว่าเขาคิดยังไง คือเราอยากรู้ว่าเขายังรักเราอยู่ไหม เราจะได้รู้ว่าต้องลุยต่อหรือเลิกกันจริงๆ ไปเลย แต่ถามยังไงเขาก็ไม่ยอมตอบ(แปลกชอบกล) เขาบอกจะนอน ทั้งที่ปกติเวลานี้ไม่ใช่เวลานอนของงเขา แต่เราก็ยังจะตื้อๆๆเรื่อยๆจนกระทั่งมีปากเสียงถึงขั้นขึ้นกูมึงด่าคำหยาบบๆ เ*ี้ยสั*ว์ ใส่กัน ทั้งที่ตั้งแต่คบกันมาไม่เคยพูดจาแรงๆใส่กันแบบนี้ จนกระทั่งเริ่มสงบลง เราก็ขอโทษและขอให้พูดกันกันดีๆ

สักครู่แฟนเราถามว่าได้ยินไหม และมีเสียงเข้ามาเป็นชุด เสียงนั้นคือเสียงของแม่แฟนด่าเป็นชุดเลย ผิดหวังจริงๆ นึกว่าเป็นคนดี ผู้ชายอะไรวะ ด่าผู้หญิงขนาดนี้ และก็สเตตัสอะไรแชทอะไรเห็นหมดแหละ เลิกไปเลยนะลูก เลิกไปตอนนี้แหละดีแล้ว เห็นว่าจะบวชนิ่ ไปไหนก็ไป บวชไหนก็ไป ไปตายไหนก็ไปบลาๆๆๆ เราอึ้งเลย แฟนเราบอกว่านี่แหละเหตุผลว่าทำไมถึงพูดอะไรไม่ได้ และบอกว่าต้องวางล่ะ และบอกว่าทุกแชท ทุกข้อความแม่เห็นหมดเลยและก็วางไป

จากนั้นเราจึงร้องไห้เสียใจมาก และมานั่งคิดว่ากูทำอะไรลงไปวะ เราปรึกษาพี่สาวเรา พี่สาวเราก็บอกว่าผู้หญิงยังไงก็คือผู้หญิง ไม่มีใครดีเรียบร้อยเหมือนในอุดมคติของผู้ชายหรอกทุกคน ก็งี่เง่าทั้งนั้นแหละ แค่แต่ละคนจะงี่เง่าแบบไหน หน้าที่ผู้ชายคือต้องใจเย็นและอดทนให้ได้ ไม่ไหวก็นิ่งๆไว้ ไม่ควรโต้กลับไปไม่งั้นไม่จบ และต่อว่าเราว่าแกอ่ะควรใจเย็นกว่านี้ ไม่ควรด่าว่าผู้หญิงแบบนั้นด้วย เราก็ปรึกษาเรื่องนี้ พี่เราบอกว่ามันก็ไม่ใหญ่ขนาดนั้นนะ ที่จริงเรื่องนี้มันเป็นเรื่องของคนสองคนต้องตัดสินใจกันเองไม่ควรมีแม่เขาเข้ามาเกี่ยวข้อง แกเผื่อใจไว้ด้วยก็ดี แต่แกถามตัวเองดูว่ารักผู้หญิงคนนี้จริงๆหรือเปล่า  ถ้าคิดว่ายังรักไม่พอก็ควรถอยออกมา แต่ถ้ารักจริงๆ ก็ต้องสู้ และพิสูจน์ให้แม่เขาเห็นว่าแกรักลูกสาวเขาจริงๆ และหาเวลาไปขอโทษแม่เขา หลังจากเราได้ปรึกษาพี่ซึ่งเป็นผู้ใหญ่กว่าเราเยอะ เราจึงคิดได้และมองย้อนไปว่าปัญหาต่างๆ เรามัวแต่มองว่าใครเริ่มก่อนคนนั้นเป็นคนผิดต้องขอโทษ แต่ไม่เคยมองที่เหตุผลเลยว่าเพราะอะไรเขาถึงเป็นแบบนั้น คิดแต่จะให้เขามาเข้าใจเรา โดยที่เราเองต่างหากที่ไม่ยอมเข้าใจเขา และรู้สึกแย่มากที่ไปว่าแฟนเราคนที่เรารักแบบนั้น เจ็บใจและเกลียดตัวเองมากในตอนนั้น ไม่ควรพิมพ์อะไรบ้าๆ ไปแบบนั้นเลย สมแล้วแหละที่โดนแม่เขาด่าเละขนาดนี้เพราะแม่เขาคงผิดหวังในตัวเรามาก มองเราดีมาตลอดและเราเองก็ค่อนข้างสนิทกับเขาด้วยดันไปว่าลูกสาวเขาขนาดนั้น แต่ตอนนั้นเองเราเพิ่งมารู้สึกว่าเรารักแฟนเรามากขนาดไหนก็ตอนที่จะเสียเขาไป เรารักมาก ทำใจไม่ได้

เพื่อนเราส่งแคปรูปมาให้ในไลน์แฟนเราฝากเพื่อนเรามาบอกเราว่าบอกมันด้วยว่ากูยังรักมันอยู่นะ เท่านั้นแหละเราร้องไห้โฮเลย และเปลี่ยนความคิดอะไรต่างๆ ได้ เข้าใจอะไรมากขึ้น เราเหมือนโตขึ้นอีกก้าวนึง คืนนั้นเอง เราจึงโทรไปหาแฟนเราอีกครั้งนึงช่วงดึก และก็ได้คุยกันและเราก็ขอโทษเขา เขาบอกว่าเรื่องของเราคงเป็นไปไม่ได้แล้ว ตอนนี้แม่เค้าไม่เอาเราแล้ว เราจึงถามว่าแล้วเธอล่ะ เขาบอกว่าเขารักแต่เขาคิดว่าจบกันไปเลยดีกว่า จะได้เจ็บกันทีเดียว แต่เราบอกว่ายังไงเราก็ไม่ไปไหนหรอก เราตัดสินใจแล้วเราจะสู้เพื่อรักของเรา เราคิดได้ทุกอย่างแล้ว แฟนเราบอกว่ามาคิดได้อะไรตอนนี้ แต่เราก็เลิกกันไปแล้วไม่ใช่เหรอ เราเลยบอกว่าเรามีเหตุผลนะในตอนนั้นที่ทำแบบนี้เพราะจะบวชแล้วและคิดว่าระหว่างที่ทะเลาะกันเราคงคิดมากและอึดอัดใจกันทั้งคู่ ถ้าเราบวชไปจะพลอยทำให้พากันบาปกันทั้งคู่จึงตัดสินใจที่จะบอกเลิกไป ใจจริงไม่เคยอยากเลิกกับเธอเลย และเราก็ถามเขาไปว่าถามจริงทำไมวันแรกที่ทะเลาะกันถึงต้องอยู่เฉยๆ แล้วอารมณ์เสียขนาดนั้น แฟนเราบอกว่านึกดีๆ แต่เราก็ยังงง แฟนเราจึงบอกว่าไม่พอใจกับที่เราพูดว่าจะไม่ได้ยินอะไรนักหนา ทั้งที่เขาไม่ได้ผิดอะไรมันเป็นที่สัญญาณ เราเลยอึ้งเลยเพราะตัวเราเองก็จำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าพูดอะไรไปพอดีเราเป็นคนปากไว บางทีพูดไรไปไม่ได้คิด เราเข้าใจมาตลอดว่าแฟนเราอยู่เฉยๆ ก็อารมณ์เสียชวนทะเลาะเอง เราจึงขอโทษเขาเรื่องนั้น แต่เขาพูดจาตัดพ้อ บอกว่าไม่รักเราแล้ว ไปซะเถอะ เหมือนแบบจะให้เราเลิกล้มความตั้งใจที่จะต้องไปง้อ แต่เรารู้เราสัมผัสได้ว่าจริงๆ ไม่ใช่อย่างนั้น เราจึงถาม สุดท้ายเขาบอกว่าเขาเหนื่อย ช่วง3-4 วันที่ผ่านมาเขาเจ็บมากจนคิดว่าอยู่ได้แล้ว ไม่รู้ว่าเราจะกลับมาทำไม เราก็อธิบายทุกอย่างให้เขาเข้าใจว่าเราคิดได้แล้วนะ เข้าใจเขาแล้วนะ เขาบอกว่าแน่ใจว่าคิดถูกแล้ว เขาบอกว่าเราสามารถหา ผู้หญิง ที่ดีกว่าเขาได้ คบกับเขาไม่เหนื่อยเหรอ

เขาบอกว่าคำพูดที่เราพิมพ์ให้เขาที่ผ่านมาไม่ใช่ว่าเขาไม่สนนะ เขาเอาไปคิดหมดเลย แต่แค่ไม่จำเป็นต้องบอกเรา เขาบอกว่าเขามีข้อเสียเยอะขนาดนี้แล้วเรายังรักเขาลงอีกเหรอ เราบอกว่าช่างมันไม่มีใครดีมันไปหมดซะทุกอย่างหรอก อีกอย่าง ตอนนั้นเราก็อารมณ์บ้าๆบอๆด้วย พูดด้วยอารมณ์ทั้งนั้นอย่าคิดมากเลย คนที่ผิดคือเราต่างหาก

ถ้าเรารับโทรศัพท์ตั้งแต่วันแรกทุกอย่างคงไม่เป็นแบบนี้ และแล้วเขาก็บอกเหตุผลที่ผลักผมออกไปจากชีวิตเขาว่าเขารักแม่เขา เขาไม่อยากให้แม่เขาเสียใจ และเป็นห่วงเราด้วยเพราะไม่รู้แม่เขาจะทำอะไรใส่เราบ้าง เขาไม่อยากโกหกแม่ ถ้าแม่รู้เข้าเขาตายแน่ และเขาไม่อยากให้เราเสี่ยง และอีกอย่างเดี๋ยวเขาก็ต้องเดินทางไปที่อื่น ในวันข้างหน้าไม่คุ้มเลยที่เราจะมาเสียเวลาด้วย

แต่เราบอกว่าเรารักเขามาก เราจะทำทุกอย่างให้ดีขึ้น เรื่องของแม่เขา เราจะหาวันไปขอโทษแน่นอน เราไม่อยากเสียเขาไป เราบอกเขาว่าเธอไม่สามารถรู้ได้หรอกว่าวันข้างหน้าจะเป็นยังไง ถอยตอนนี้ไปก็ไม่มีประโยชน์ ยังไงก็เจ็บกันทั้งคู่ สู้เราก้าวไปข้างหน้าด้วยกัน ไม่ว่าผลมันจะเป็นยังไงแต่สุดท้ายเราก็ได้ทำเต็มที่กันแล้ว ถ้าคำตอบออกมาไม่ดีถอยตอนนั้นก็ยังทัน เขาจึงตอบตกลง แต่ยังไม่บอกว่าให้โอกาสหรือไม่ และไม่พูดหวานๆ บอกว่าทำโทษ ให้รู้ซะบ้างว่าเขารู้สึกยังไง และก็วางสายกัน
,,,นี่แหละครับคือเรื่องราวทั้งหมด ขอโทษด้วยนะครับที่ยาวขนาดนี้ แต่เราไม่ไหวจริงๆ เราคิดมากเราหัวตื่อไปหมด เราอยากปรึกษาหน่อยครับ ว่าควรทำยังไงดีให้ชีวิตคู่ผ่านไปได้ด้วยดี และขอคำปรึกษาหน่อยครับว่าถ้าแม่เขาเกลียดเราขนาดนี้เราจะผ่านเรื่องนี้ไปยังไง ขอบคุณครับ


คำตอบ :

สวัสดีค่ะ

มาดามรักขอเตือนสติคุณสักหน่อย ว่าคนรักกันก็ต้องให้เกียรติกัน ทั้งคำพูดและการกระทำ  จะมาบอกว่า ก็เป็นคนแบบนี้ เป็นคนปากไว พูดอะไรไม่คิด เป็นเพราะอารมณ์ที่บ้าบอ มันใช่เหตุผลไหมคะ ?  ถ้าคุณพูดแบบนี้ …คราวหน้าทะเลาะกัน คุณก็จะยังทำแบบเดิมๆ อยู่ร่ำไป และก็โทษปี่โทษกลองไปเรื่อย ไม่เคยชี้ที่ตัวเองเลย แล้วอย่างนี้จะปรับปรุงตัว เป็นคนใหม่ยังไงกันล่ะ  เอาแต่ทิฐิมาใช้ หาคนถูก คนผิดในความรัก ในชีวิตคู่…แล้วมันจะอยู่กันรอดไหม ?

มีสติรู้ตัวแล้ว ก็คิดใหม่ ทำใหม่นะ เริ่มต้นที่ตัวคุณเองนั่นแหละ เข้าไปขอโทษคุณแม่แฟนก็ดีค่ะ ทำถูกแล้ว และทำให้ท่านเห็นด้วยว่า คุณปรับปรุงตัวยังไง จะทำดี ก็ต้องทำให้ยาว ทำให้นาน รักษาความดีเสมอต้นเสมอปลายนะ ของแบบนี้มันต้องใช้เวลา พิสูจน์ตัวเอง นี่แค่ด่านแรก ชีวิตคู่ยังมีด่านอีกเยอะ มาดามรักเอาใจช่วย

บุญรักษา
จากใจ มาดามรัก

มาดามรัก