หลายๆ สถานการณ์ทำให้เรา คิดเกินเลย แอบชอบอาจารย์ ทำไงดีคะ

Home / มาดามรัก / หลายๆ สถานการณ์ทำให้เรา คิดเกินเลย แอบชอบอาจารย์ ทำไงดีคะ

คือเมื่อเทอมที่แล้วเรียนได้เรียนกับอาจารย์คนนึง ซึ่งเป็นรุ่นพี่ อายุห่างกัน 5 ปี เพิ่งเข้ามาสอนเทอมแรก ตอนนั้นที่เจอครั้งแรกก็ยังไม่ได้คิดอะไร พอเริ่มได้เจอกันบ่อยๆ ก็เริ่มแอบปลื้ม รู้ว่าผิดค่ะ แต่มันเผลอไปแล้ว และตอนแรกก็คิดว่าแค่ปลื้มก็เลยปล่อยเลยตามเลยเดี๋ยวก็เลิกปลื้มไปเอง แต่ไม่ใช่เลยค่ะ พอได้เจอกันเกือบทุกวันเมื่อเทอมที่แล้ว และหลายๆ สถานการณ์ทำให้เรา คิดเกินเลย จนกลายเป็นชอบมากขึ้นเรื่อยๆ

เหตุการณ์ที่ทำให้เราถอนตัวไม่ขึ้น ครั้งแรกเท่าที่จำได้คือ ตอนที่เรียนแล้วอาจารย์เดินเข้ามาคุยเล่นด้วยบ่อยๆ คอยช่วยงานบ่อยๆ เราเรียนคอมพ์ค่ะ เวลาที่อาจารย์เข้ามาแก้งานให้ใกล้ๆ มันใกล้ชิดมากๆ และเราก็รู้เลยว่าตัวเองเริ่มไม่ปกติแล้วจริงๆ ความรู้สึกที่ทำอะไรไม่ถูก ใจเต้นแรง และนั่นก็เป็นจุดที่ทำให้เราใกล้ชิดกับอาจารย์มากขึ้น แต่ในมุมมองของอาจารย์ก็พอคิดได้ว่า ที่อาจารย์เดินมาช่วยดูงานให้บ่อยๆ เพราะเห็นว่าเรามาเรียนบ่อยเข้าเรียนทุกวันจนคุ้นหน้าคุ้นตากันดี พอผ่านมาซักระยะจนถึงตอนสอบเก็บคะแนน อาจารย์ทำให้เราคิดไปไกลมากก็ตอนที่ทำข้อสอบใน LAB อาจารย์เดินเข้ามาถามว่า ทำได้มั้ย ทำไมทำนานจัง ตอนนั้นก็กำลังวุ่นวายกับการแก้งานเลยยังไม่โฟกัสอะไร แต่เค้าก็เริ่มมาแก้งานให้ และเรียกอาจารย์คนอื่นมาช่วยอีก ถึงเราจะออกจากห้องสอบคนสุดท้าย แต่ก็ได้คะแนนมากขึ้นเพราะอาจารย์ช่วย แค่เท่าที่เราแอบคิดกับอาจารย์มากเกินกว่าอาจารย์ก็ไม่เท่าไหร่ แต่พอเดินออกจากห้องเพื่อนก็แซวกันว่า เราเป็นคนพิเศษหรอ อาจารย์เลือกปฏิบัติ แล้วก็ขำเฮฮากัน จนเราคิดว่า นี่ขนาดเพื่อนยังแซวเลยนะ แต่ก็เข้าใจได้อีกว่า อาจารย์ก็คงไม่ได้คิดอะไรหรอก มีแต่เราที่เพ้อเจ้อไปเอง

มีครั้งนึงตอนพรีเซ้นท์งาน เพื่อนก็แซวอีกว่าตอนที่เราเป็นคนพรีเซ้นท์อาจารย์ก็หลุดยิ้ม ไม่รู้ว่าเราไปทำตัวฮาอะไรตอนไหนหรือเปล่า หรือแค่เพื่อนอยากจะชงเล่นๆ แต่ก็ทำให้เราคิดไกลอีกแล้วค่ะ

จนเหตุการณ์ล่าสุดที่ทำให้เพ้อหนักมาก และอยากจะหยุดไม่ให้ตัวเองคิดไปไกลมากที่สุด คือตอนช่วงวันวาเลนไทน์ ก่อนหน้าวันวาเลนไทน์วันนึง วันนั้นเรากำลังวุ่นวายกับการเรียนอยู่ก็ไม่ได้สนใจอะไร แล้วอยู่ๆ อาจารย์ก็เดินเข้ามาใกล้มาก แล้วแอบส่งช็อคโกแลตให้ แล้วก็ยิ้ม แต่ช็อคโกแลตไม่ใช่ของอาจารย์ค่ะ เราก็รู้อยู่ว่าเป็นของคนอื่น แต่เค้าไม่กล้าเอามาให้เอง แต่ประเด็นสำคัญคือฝากอาจารย์มาให้ แล้วคืออาจารย์คนที่เราพยายามจะไม่รู้สึกอะไร แต่มันทำให้เรารู้มากกว่าเดิมมากๆ คือส่งขนมให้ แล้วยิ้ม ทีแรกไม่พูดอะไร จนเราอึ้งถึงได้บอกว่า มีคนฝากมาให้ เราแทบไม่ได้ยินตรงที่อาจารย์บอกว่ามีคนฝากมาให้เลยค่ะ เรารู้สึกแค่ว่ามันมากับมือเค้า มากับมืออาจารย์ แล้วทำไมอาจารย์ถึงกล้ารับฝาก เพื่อนก็คิดกันว่าถ้าเป็นอาจารย์คนอื่นจะไม่กล้ารับฝากมาแบบนี้หรือเปล่า เพราะมันไม่น่าจะสมควร หรือว่าเราคิดมากไปเองคะ? ก็แค่มีคนฝากขนมมาเอง….

ตอนนี้ก็ผ่านมาระยะนึง เรากำลังพยายามเลี่ยงไม่ให้เจอ ไม่ไปมอง พยายามไม่รู้สึก แต่ก็ลำบากมากค่ะเพราะต้องเจอกันในห้องเรียนเกือบตลอด และมันก็ขัดกับความรู้สึกมาก เพราะเวลาที่ไม่ได้เจอก็จะรู้สึกอยากมองหา คิดวนเวียน จนไม่มีสมาธิ มันเป็นปัญหามากๆ ค่ะ เพราะใจก็คิดได้อยู่แล้วว่ามันผิด และไม่ควรคิดแบบนี้กับอาจารย์

สิ่งที่อยากทราบคือ……
ควรทำอย่างไรต่อไปดีคะ?
ที่หนีและหลีกเลี่ยงแบบนี้ถูกต้องแล้วใช่มั้ยคะ?
อีกปีนึงก็จะจบแล้วถึงวันนั้นแล้วควรบอกไปมั้ยคะว่าเรารู้สึกยังไง?
ถ้าบอกได้ ควรพูดยังไงไม่ให้น่าเกลียดดีคะ?
หรือไม่ควรบอกเลยดี?

รบกวนด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ


 

สวัสดีค่ะ :

มาดามรัก พอเข้าใจ ฟิลลิ่งของคุณอยู่นะ ว่ามันอุ่นๆ อวลๆ นวลๆ ในหัวใจดี คือ รู้สึกดีล่ะ แต่ว่า มันอาจเป็นเรื่องที่เราคิดไปเองคนเดียวก็ได้ แค่เพราะความใกล้ชิด + งานมโน + งานอวยไส้แตก = จิตยิ่งปรุงแต่ง ฟุ้งซ่าน

มาดามรักขอให้ตั้งสติดีๆ ค่ะ จับตัวเองให้ทัน เมื่อไหร่มโน เมื่อนั้นต้องรู้ตัว เห็นว่า จิตกำลังฟุ้งซ่าน กำลังวิ่งพล่าน กำลังคิดไปเอง รู้ตัวแล้ว ก็จับตัวเองให้ทัน มันขึ้นอยู่กับตัวเราเองว่าจะตั้งสติ หรือ ปล่อยตัวเองไหลไปกับเรื่องราวในมโน

ตัวเราน่ะ ไม่ต้องหนี ไม่ต้องหลบ แต่ค้นใจตัวเองให้พบ ไม่ใช่ปล่อยมันวิ่งพล่านไปเรื่อยๆ เราจะเตลิดเปิดเปิงเพราะจิตใจ  ไม่ใช่เพราะเนื้อตัว แต่เพราะจิตใจ จับไม่ได้ ไล่ไม่ทัน…ก็จบเห่เท่านั้นเอง

ถ้าตั้งสติตัวเองได้แบบนี้ ตั้งสติ รู้ตัว ไปให้ได้ตลอด อีก 1 ปี ก็จะรู้ตัวเองว่าควรจะบอกหรือไม่บอกดี ถึงตอนนั้นก็จะรู้ตัวเองดีว่า อะไรควรพูด อะไรไม่ควรพูด โตแล้ว ถ้ารู้ตัว ถ้ามีสติอยู่กับตัว ก็จะแยกแยะได้เอง นะ  มาดามรักอยากให้คุณไปรู้ตัว รู้คิดเอาเอง จะได้รู้จักเลือกชีวิตด้วยตัวเอง จะได้รับผิดชอบกับผลที่จะตามมาเอง เพราะคุณเลือกเอง ไม่ใช่ใครเลือกชีวิตแบบไหนให้คุณนะคะ

 บุญรักษา
จากใจ มาดามรัก มาดามรัก

ขออนุญาตใช้เนื้อหา