somsan
อดีตเราทั้งคู่เคยเป็นคนรักกันเมื่อ12ปีก่อนเราเกิดหมู่บ้านเดียวกันและเป็นเพื่อนรักกันมาก่อนซึ่งตอนนั้นยังเด็กมากยังไม่พร้อมที่จะรับผิดชอบชีวิตร่วมกันได้แล้ววันหนึ่งตัวฉันก็ได้ตกลงปลงใจแต่งงานกับผู้ชายอีกคนที่ฉันคบอยู่โดยที่เขาไม่รู้3ปีต่อมาฉันกลับไปเจอเขาแล้วเขาบอกให้ฉันเลิกกับแฟนแต่ฉันไม่เลิกคะแล้วเราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลยจนกระทั่ง10ปีต่อมาเราทั้งคู่เจอกันอีกแต่คราวนี้เราทั้งคู่ต่างมีครอบครัวแล้วคะฉันมีลูก2คนเขาก็มีลูก2คนเหมือนกันต่างกันที่ฉันยังอยู่กับสามีแต่เขาเลิกกับภรรยาส่วนเขาก็รับผิดชอบเลี้ยงดูลูกเองทั้ง2คนเขาเจอฉันกับลูก(ฉันพาลูกกลับบ้านไปเยี่ยมแม่ที่บ้าน)ส่วนเขามาเยี่ยมลูกที่ฝากแม่ของเขาเลี้ยงที่บ้านเขาเราก็เลยมีโอกาศเจอกันจนได้ทั้งที่ฉันตั้งใจว่าจะไม่เจอเขาอีกเพราะว่าฉันยังรักเขาอยู่ส่วนที่ยังอยู่กับสามีเพราะว่าฉันเป็นฝ่ายเลือกเขาแต่งงานแล้วเขาก็เป็นคนดีมากตอนนั้นฉันตั้งใจว่าแค่ประชดแฟนเก่าที่เขาบอกว่าเรายังเด็กอยู่ยังไม่พร้อมที่จะใช้ชีวิตร่วมกันพอฉันอยู่กับสามีแล้วเขาดีต่อฉํนมากฉันเลยไม่เลิกกับเขาแต่ฉันก็คิดถึงแฟนเก่าอยู่ตลอดเวลา12ที่อยู่กับสามี3วันที่ฉันเจอแฟนเก่าเราทั้งคู่มีความสุขมากคะเขามาหาฉันกับลูกทุกวันอยู่คุยกันจนดึกทุกวัน(มีแม่ฉันอยู่ด้วย)และลูกๆฉันเขาบอกว่าถ้าฉันไม่มีไอ้ตัวเล็กนะเขาจะไปแย่งฉันคืนมาแต่เพราะว่าฉันมีไอ้ตัวเล็กเลยทำแบบนั้นไม่ได้แต่เขาบอกว่ายังรักเหมือนเดิมนะเขาขอให้ฉันโทรหาเขาบ้างเวลาที่เขาโชว์เบอร์มาเพราะว่าเขากลัวว่าฉันจะมีปัญหากับสามีเขาแค่อยากได้ยินเสียงฉันบ้างเวลาที่เขาท้อหรือเหนื่อยแค่อยากได้ยินว่ายังรักกันพอฉันโทรหาเขาทุกครั้งเขาก็จะบอกว่ายังรักเหมือนเดิมนะเราไม่มีอะไรเกินเลยหรอกนะคะเพราะเราต่างก็รู้ว่าอะไรควรไม่ควรแต่แค่เราโทรคุยกันบ้างมันจะผิดต่อสามีฉันไหมคะส่วนเขายังไม่ได้แต่งงานใหม่คะ
มาดามเข้าใจดีถึงความรู้สึกที่จู่ๆความรักฝังใจก็โผล่มาอีกครั้งแบบไม่ทันตั้งตัว ไม่แปลกค่ะที่คุณจะเขวจนไปไม่เป็น เพราะรักที่คุณรอคอยกลับมาอีกครั้งแบบไม่มีภาระ ผิดกับที่คุณมีทั้งสามีและลูกที่ต้องรับผิดชอบ จริงอยู่มันน่าเสียดายโอกาสที่จะได้อยู่กับคนที่คุณรอคอย ถ้าคุณทำแบบนั้น มาดามขอแนะนำให้คุณคิดถึงผลที่จะตามมาด้วย คุณพร้อมที่จะสูญเสียครอบครัวของคุณ สูญเสียผู้ชายดีๆที่คุณเลือกที่จะแต่งงานด้วย และไปอยู่กับผู้ชายที่คุณรักมาเสมอรึเปล่าคะ แต่ถ้าคุณทำไม่ได้ คุณก็ควรตัดใจจากเขาค่ะ บอกเขาไปตรงๆถึงความรู้สึกอันเปราะบางของคุณกับเขา การปล่อยให้เขาไปมาหาสู่บ่อยๆแบบนี้มันจะไม่ได้ต่อจิตใจของตัวคุณเอง บางทีมันก็คาบเกี่ยวกันค่ะในเรื่องของศีลธรรมกับความรู้สึก คุณนึกถึงเรื่องนี้ในมุมมองของคุณเอง แล้วก็อย่าลืมนึกถึงความรู้สึกของสามีและลูกคุณด้วยนะคะ
เป็นกำลังใจให้ค่ะ
มาดามรัก