ความรักนี้ไม่มีเพศ..แล้วจะเป็นอย่างไรmthai.com/upload_images/scoop/scoop/me_my_scoop2.jpg”>
ถ้าใครได้ดูตัวอย่างภาพยนตร์ เรื่อง Me..myself คงจะรู้สึกแปลกๆ ว่าตกลง นางเอกที่เป็นหญิงแท้นี่ เค้ารักกับพระเอกที่เป็น กระเทย แต่คิดว่าตัวเองเป็นผู้ชาย เลยไม่รู้ว่าถ้าเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นในชีวิตจริง ใครจะทุกข์กว่ากัน ระหว่าง…
ผู้หญิง ที่หลงรักผู้ชายที่เป็นกระเทย…กับ ผู้ชายที่พึ่งรู้ตัวว่าเป็นกระเทยแต่กำลังรักผู้หญิงอยู่
โอ๊ย!! ”งง ” คงต้องไปดูเอาเอง เคยอ่านกระทู้หนึ่งของเสถียรธรรมสถาน แล้วทำให้รู้สึกว่าโลกใบนี้คงกำหนดให้ทุกคนนั้นมีความ รัก แต่ความรักของแต่ละคนนั้นมันคงเป็นไปตามกรรม…ไม่ว่า เรื่องรักระหว่างเพศหรือเพศเดียวกันดูจะมีอิสระมากขึ้น…แต่เราก็ต้องประสบพบทุกข์ที่เกิดจากรักกันทั้งสิ้น…
เราต้องการอะไร จากความรักกันแน่…ถ้าความรักนี้ไม่มีเพศ..แล้วจะเป็นอย่างไร

จะรักใคร ชอบใคร นั่นก็ไม่สำคัญ
เราจะชอบผู้หญิง ชอบผู้ชายก็ไม่สำคัญ
เราจะรักผู้หญิง หรือจะรักผู้ชาย
ถ้าเราไม่เรียนรู้ที่จะรักด้วยความเข้าใจ
ไ ม่รู้จักรักตัวเอง เมตตาตัวเองก่อน
รักนั้นก็นำมาซึ่งทุกข์ทั้งนั้น 
เราจะเป็นอะไร
จะเป็นทอม เป็นดี้
เป็นเกย์ เป็นกระเทย
เป็นผู้หญิง เป็นผู้ชาย
ถ้าไม่ใช้ชีวิตที่มีอยู่เพื่อศึกษาเข้าใจความจริงของชีวิต
ไม่ใช้โอกาสที่ได้มาพัฒนาชีวิตให้เจริญงอกงาม
ไม่สร้างสรรค์ประโยชน์ให้คนอื่นและส่วนรวม
ชีวิตนี้ก็เท่ากับว่าไร้ความหมาย 
จะเป็นทอม เป็นดี้
เป็นเกย์ เป็นกระเทย
เป็นชายจริง หญิงแท้
สำคัญต้องเรียนรู้ที่จะมีชีวิตอยู่อย่างไม่ทุกข์
เพราะสุขทุกข์ไม่มีเพศ
ไม่ใช่ว่าคนชอบผู้ชายทุกข์น้อย
คนชอบผู้หญิงทุกข์มาก
จะชอบชายหรือชอบหญิง
ถ้าไม่รู้เท่าทันอารมณ์ ตกเป็นทาสของอารมณ์
ก็ทุกข์เหมือนๆ กัน
เคยเห็นเป็นเรื่องผิดปกติ เคยคิดสงสัยตามตามสังคมที่คิดคิดกัน
เมื่ออยู่กับปัจจุบันวันนี้เคยคิดเคยเห็นนั้นนั้นเปลี่ยนไป
ความรักต่างเพศ หรือ เพศเดียวกัน ล้วนทุกข์เหมือนกันเพราะเอาความรู้สึกในความเป็นตัวตนเข้ามา
ถ้าไม่เอาตัวตนเข้ามาเกี่ยวด้วย จะรักกันแบบเพื่อน เพื่อนมนุษย์คนหนึ่งที่พึงปฏิบัติต่อกันด้วยความเมตตาด้วย
ความจริงใจ
เปลี่ยนไปเห็นตามความเป็นจริง ตามคำสอนฯ ที่ผู้รู้ทั้งหลายได้ชี้แนะ สุขทุกข์ไม่มีเพศ
เปลี่ยนไปเห็นว่า ความรักทีจริงใจ คือความรักแบบเพื่อนมนุษย์คนหนึ่ง
เปลี่ยนไปเห็นว่า เดี๋ยวก็สุขเดี๋ยวก็ทุกข์ ” ไม่แน่ไม่นอน ”
เปลี่ยนไปเห็นว่า คิดคิดไปปวดหัวปวดใจ ” ทุกข์ทั้งนั้น ”
เปลี่ยนไปเห็นว่า ทุกเรื่องผ่านมาแล้วก็ผ่านไปเหมือน ” ทุกสรรพสิ่งเป็นสิ่งสมมติในที่สุดก็ไม่มีตัวตน ”
เปลี่ยนไปเห็นว่า ธรรมชาติ ธรรมดา ธรรม เป็นเรื่องเดียวกันคือ ” มันเป็นเช่นนั้นเอง ”
” เฮ้อ! ทุกข์อีกแล้ว ” ” อะฮา! สุขจังเลย ” ” ธรรมดาธรรมดา “
เสถียรธรรมสถาน เวบบอร์ด








