พี้งกี้ตอนเด็กไอ้ขน ศิษย์เพ็ญสมิทธ์

Home / ผู้หญิงต้นแบบ / พี้งกี้ตอนเด็กไอ้ขน ศิษย์เพ็ญสมิทธ์

 

พิ้งกี้ ตอนเด็ก
พิ้งกี้ แตงโม ตอนเด็ก

 

พี้งกี้ตอนเด็ก ไอ้ขน ศิษย์เพ็ญสมิทธ์

ใครจะรู้ว่าสวยอย่างนางเอก พิ้งกี้ สาวิกา ไชยเดช จะเป็นนักมวยประจำโรงเรียน ประเภทหมัดขวาตาย หมัดซ้ายน็อค จนได้ฉายา ไอ้ขน ศิษย์เพ็ญสมิทธ์ โอ๊ย! อย่างนี้เข้าข่ายเป็นทอมป่าวเนี่ย ยังไงขอขุดคุ้ยหน่อยนะจ๊ะ

หน้าหวานแต่ดูโหดจัง
อ๋อ! ห้าวๆ มากกว่าค่ะ ถ้าคนที่ไม่เคยรู้จักกี้ ก็จะมองว่ากี้หน้าหวานต้องเป็นสาวเรียบร้อยแน่เลย แต่ป่าวเลยกี้ค่อนข้างเหมือนผู้ชายมากกว่า

เป็นทอมป่าวเนี่ย
ไม่ได้เป็นค่ะ หญิงแท้ค่ะคือว่ากี้ชอบเล่นกับผู้ชาย และก็มีเพื่อนผู้ชายเยอะก็เลยมีนิสัยเหมือนผู้ชายก็เท่านั้นเอง แต่ก็ไม่ได้แก่นอะไรขนาดนั้นนะ ก็ยังรักสวยรักงามเหมือนผู้หญิงทั่วๆ ไปค่ะ

แนะนำโรงเรียนเก่าหน่อย
กี้จบจากเพ็ญสมิทธ์ค่ะเรียนตั้งแต่อนุบาลจนจบม. 6 เลยคะ

ได้ข่าวว่าสมัยเรียนมัธยมคบแต่นางเอก จริงป๊ะ
ไม่จริงค่ะ กี้คบได้ทุกคนแหละเพียงแต่ว่าสมัยนั้นก็จะมี แตงโม ภัทรธิดา, มีพี่บิ๊ก ดีทูบี และก็มีบี มาติกาที่เรียนด้วยกันมา แต่บีเนี่ยเราเรียนด้วยกันสมัยประถมแล้วเขาก็ลาออกไป พอขึ้นมัธยมกี้ก็อยู่กลุ่มเดียวกับแตงโมและก็พี่บิ๊ก โมเขาจะเป็นนางแบบมานานแล้ว ตอนนั้นก็จะมีแต่พิ้งกี้คนเดียวแหละที่เป็นดารา พี่บิ๊กก็เพิ่งมาเข้าวงการจริงๆ ตอนเรียนมหาลัยแล้วค่ะ แล้วก็มีเพื่อนคนอื่นๆ อีกเยอะเหมือนกัน ไม่ได้คบแต่ดาราสักหน่อย

ตอนนั้นในกลุ่มมีพิ้งกี้ดังคนเดียวเพื่อนๆ เห่อ..เห่อ..มั๊ย
เขาก็เฉยๆ กันนะ แต่ถ้าตอนสมัยที่เข้าวงการใหม่ๆ เลยที่เล่นเรื่องดาวพระศุกร์ ตอนนั้นเพื่อนจะแตกตื่นกันมาก ว่าเราไปเล่นละครได้ไงเพราะตอนนั้นก็ดังพอสมควร เวลากี้มาโรงเรียนก็ทำอะไรไม่ถูกเหมือนกันเพราะจะมีแต่คนมองแต่ไม่ค่อยมีใครกล้าเข้ามาคุยด้วย มันแปลกๆ มากกว่าค่ะ

สมัยนั้นมี..กิ๊ก..มั๊ยเอ่ย
ไม่มีค่ะ ไม่มีใครกล้าเข้ามาจีบเลย มีแต่พวกผู้ชายกวนๆ มากกว่าชอบเข้ามาล้อว่าเป็นดาราอะไรทำนองเนี่ย แล้วก็พูดจาไม่ดีทำให้กี้โมโห ก็เลยต่อยไปหนึ่งที หน้าหงายไปเลย

อุ๊ยตาย! ทำไมทำอย่างนั้นหละเสียภาพลักษณ์นางเอกหมด
ก็มันโมโหนิค่ะ ล้ออยู่ได้จนทนไม่ไหว ก็เลยต่อยไปหนึ่งทีจากนั้นก็ไม่กล้ามาล้ออีกเลยนะ แต่มาคิดดูทีหลัง ว่าเราไม่น่าทำอย่างนั้นเลยสงสารเขาเหมือนกัน

สงกะสัยหมัดหนักพอสมควร
ก็หน้าหงาย ไม่รู้ว่าหนักหรือเปล่า

เป็นนักมวยได้เลยซิ
หลังจากนั้นก็โดนล้ออีกแหละว่าเป็นนักมวยบ้าง เดี๋ยวโดนนักมวยต่อยบ้างอะไรทำนองเนี่ย ก็ขำๆ ตามประสาเด็กค่ะ แต่ก็ดีนะจะได้ไม่ต้องมีใครมีแหย่เราอีก

รู้จักกับบิ๊กมาตั้งนาน ไม่ได้เป็นกิ๊กกันเหรอ..?
ป่าวเลยค่ะ พี่บิ๊กเป็นเพื่อนพี่ชาย เรารู้จักกันมาตั้งนานแล้ว อีกอย่างที่ทำให้เราสนิทกันก็เพราะเราเป็นนักกิจกรรมเหมือนกัน เวลามีกิจกรรมของโรงเรียนก็จะมีกลุ่มเรานี่แหละที่ออกไปแสดงเสมอ ร้องเพลงบ้าง เต้นบ้างอะไรขำๆ ค่ะ

แล้วมีใครคิดว่าเป็นกิ๊กกับบิ๊กป่าว
ไม่รู้นะ แต่คงไม่มีใครคิดอย่างนั้นหรอกเพราะทุกคนก็จะรู้ว่าพี่บิ๊กมีแฟนแล้ว

บิ๊กเป็นคนยังไงล่ะ
เขาเป็นคนสะอาดๆ นะ เป็นผู้ชายที่สำอางมาก จะเน้นเท่เน้นหล่อมีสาวๆ กรี๊ดพี่บิ๊กเยอะมาก แต่สำหรับหนูเฉยๆ ไม่เห็นจะหล่อหรือเท่ตรงไหนเลย เหมือนว่าเรารู้ไส้รู้พุงกันหมดแล้วค่ะ กี้ก็เลยไม่คิดว่าพี่บิ๊กหล่อหรือเท่อะไร แต่ความจริงพี่บิ๊กเขาก็หล่อแหละ

เคยได้รับฉายาอะไรบ้าง
ไอ้ขน ศิษย์เทนสมิตต์ ถ้าพูดถึงไอ้ขนเนี่ยทุกคนจะรู้ว่าเป็นกี้เลยค่ะ เพราะกี้จะเป็นคนที่มีขนแขนเยอะมาก บางทีเพื่อนก็เรียกว่า ลิง บ้างอะไรทำนองเนี่ยเยอะมาก สมัยก่อนก็เรียกดาวพระศุกร์กันทั้งเมือง ฉายามันเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ค่ะ


โกรธไหมเวลาเพื่อนตั้งฉายาให้ทุเรศๆ
ขำๆ มากกว่าเพราะกี้ก็ตั้งฉายาให้ทุกคนเหมือนกัน ไม่ได้เดี๋ยวจะหาว่าเราไม่เจ๋งจริง แต่ที่จะโกรธมากก็ตรงที่เพื่อนชอบเอาสก็อตเทปมาแปะที่แขนกี้แล้วดึงแรงๆ โหมันเจ็บนะขนล่วงเลย แต่ก็ดีเหมือนกันไม่ต้องแว็กขนเอง(หัวเราะ)

วีรกรรมเด็ดๆ
จำไม่ค่อยได้นะว่ามีอะไรบ้าง อีกอย่างกี้ไม่ค่อยได้มีเวลาอยู่กับเพื่อนๆ เท่าไหร่ เพราะต้องทำงานด้วยจะมีก็แต่เขม่นกับเพื่อนบ้างเหมือนกัน คือ เพื่อนไม่รู้ว่าเราต้องทำงานนะ ก็ต้องขาดเรียนบ้างและอาจารย์ก็ไม่ว่าอะไรแถมยังได้คะแนนดีอีกเพื่อนๆ ก็เลยสงสัยว่าทำไมกี้ถึงผลการเรียนออกมาดี ก็จะมีแขวะๆ กันนิดหน่อยแต่ก็ไม่ถึงกับเกลียดกันอะไรนะ พอจบการศึกษาก็เห็นมากอดกันร้องไห้ทุกคนเลย

เคยเป็น เอ็นเนอร์มี่(ศัตรู) กับอาจารย์มั๊ยจ๊ะ
ก็ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก ส่วนมากก็จะมีแต่อาจารย์ฝ่ายปกครองค่ะ เคยสงสัยมั้ย ว่าทำไมอาจารย์ฝ่ายปกครองต้องโหดกันทุกโรงเรียนเลย แปลกเน่อ แต่กี้เพิ่งมารู้ตอนจบการศึกษาว่าที่อาจารย์ต้องทำโหดๆ เพราะนักเรียนจะได้กลัวกัน ขนาดอาจารย์ทำหน้าโหดๆ นักเรียนยังชอบทำผิดกฎระเบียบอยู่บ่อยๆ กี้ก็จะโดนเหมือนกันเรื่องลืมคาบเรียน พี่บิ๊กก็โดนเหมือนกันเรื่องนี้เพราะเราชอบซ้อมดนตรีเพลินจนลืมคาบเรียน ว่าชั่วโมงนี้มีเรียนแล้วนะ แต่ก็โดดเรียนโดยไม่ตั้งใจ อาจารย์ก็จะมาลงโทษ

ถ้าวันนี้ให้กลับไปโรงเรียนเก่า จะมีความรู้สึกไง
คิดถึงนะ คิดถึงภาพเก่าๆ ที่เคยวิ่งเล่นกับเพื่อน นึกถึงห้องซ้อมดนตรี นึกถึงอาจารย์ที่เคยสอน ดูซิแค่พูดก็จะร้องไห้ มันเป็นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกนะ รู้แต่ว่าคิดถึง

หากย้อนเวลาไปได้อยากทำอะไรที่ซู๊ด
อยากอยู่กับเพื่อนนานๆ อยากเรียนให้เยอะกว่านี้เพราะบางที กี้ต้องทำงานเลยไม่ค่อยมีเวลาอยู่กับเพื่อนเท่าไหร่ รู้สึกเหมือนกันนะว่า เวลาช่วงนั้นหายไปเหมือนกัน แต่พอทำงานเราก็ไม่ได้คิดอะไร มันได้อย่างเสียอย่างนะ การที่เราได้เข้ามาทำงานในวงการ เท่ากับว่าเราได้ประสบการณ์ที่เพื่อนๆ ไม่ได้ แต่เราก็ต้องขาดชีวิตในวัยนั้นไป

ขอบคุณบทความจากนิตยสารแคนดี้ฟอร์ทีน