แม้ความตายมันง่ายกว่า! แต่ เวย์ เยาวลักษณ์ ผู้ประกาศข่าวสาว NBT ใจสู้ ยังไม่ขอยอมแพ้

Home / ผู้หญิงต้นแบบ / แม้ความตายมันง่ายกว่า! แต่ เวย์ เยาวลักษณ์ ผู้ประกาศข่าวสาว NBT ใจสู้ ยังไม่ขอยอมแพ้

ผู้หญิงหนึ่งคน จะต่อสู้กับ มะเร็ง ได้กี่ครั้ง ? คำตอบของคำถามนี้จะแตกต่างออกไป ขึ้นอยู่กับว่าคุณถามใคร แต่ถ้าถาม เวย์ เยาวลักษณ์ กันนิกา ผู้ประกาศข่าวสาว ช่อง NBT เธอคงตอบได้ไม่หมด เพราะเธอสู้มาแล้วไม่ต่ำกว่า 3 ครั้งใหญ่ จากจุดเริ่มต้นถุงน้ำหรือซีสต์ในเต้านมเมื่อสิบปีที่แล้ว กลายมาเป็นมะเร็งเต้านม และตอนนี้ลามมาทั่วร่างกาย เธอต้องต่อสู้กับโรคร้ายนี้ด้วยความยากลำบาก แต่เพราะใจที่ไม่ยอมแพ้ ทำให้วันนี้เธอลุกขึ้นมาถ่ายทอดเรื่องราวของตัวเอง เพื่อเป็นกำลังใจให้กับคนอื่นๆ ที่เจอเหตุการณ์เดียวกับเธอหรือเจอเรื่องราวท้อใจอื่นๆ ให้มีแรงสู้ต่อไป

เวย์ เยาวลักษณ์ กันนิกา

ครบ 1 ปีเต็มแล้วที่แชร์เรื่องตัวเองผ่าน FB
มาวันนี้เวย์จะบอกความเป็นไปทั้งหมดว่า
เวย์ผ่านอะไรมาบ้าง….

ก.พ. 58 เป็นปีที่เวย์ทราบข่าวร้าย
ว่าตัวเองเป็นมะเร็งเต้าเวย์ผ่านการผ่าตัด
เต้านม 2 ข้าง
คีโม 8 ครั้ง ฉายแสง 30 ครั้ง
และสิ้นสุดกระบวนการรักษาเดือน ธ.ค 58

จากนั้นเวย์ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม
หันมาดูแลตัวเอง ออกกำลังกาย
เปลี่ยนวิถีชีวิตทั้งเรื่องงานและอาหารการกินจนกระทั่งวันนี้เมื่อปีที่แล้วเดือน มี.ค 59
หลังจากที่ผ่านมรสุม
เวย์ตัดสินใจเขียนเรื่องราวตัวเองแชร์ลงFB
ตามคำแนะนำของคนรอบข้าง
และตัดสินใจบอกพ่อกับแม่ว่าเราป่วย
หลังจากที่ปกปิดมา 1 ปี..เวย์ได้ทำประโยชน์เพื่อสังคมและคนอื่นมากมาย
ได้แบ่งปันประสบการณ์ชีวิตตัวเอง
ได้เป็นแรงบันดาลใจให้กับผู้ป่วย
และคนอื่นๆ เวย์ดีใจและมีความสุขที่ได้เป็นผู้ให้
แม้ว่าการเป็นโรคมะเร็งมันจะอาจทำให้เรา
รู้สึกทุกข์ แต่เวย์ก็มีความสุขดี”
แต่แล้วเวลาแห่งความสุขมักผ่านไปเร็วเสมอ “เดือนเมษายน – เดือนกรกฎาคม 2559
เวย์มีอาการปวดหลังอย่างหนัก
อาการปวดทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น
จนถึงขั้น เ ว ย์ เ ดิ น ไ ม่ ไ ด้ . . .คุณหมอได้ทำการตรวจอย่างละเอียด
และผลวินิจฉัยที่ออกมาคือ
” ม ะ เ ร็ ง ล า ม ไ ป ที่ ก ร ะ ดู ก สั น ห ลั ง “เวย์พูดอะไรไม่ออก นั่งนิ่งๆน้ำตาไหล
อื้ออึงกับสิ่งที่เกิดขึ้น
ผ่านมาได้แค่ 4-5 เดือนหลังการรักษา
เวย์ยังไม่ทันที่จะได้สัมผัสกับคำว่า
โ ร ค ส ง บ …
ก็ต้องมารักษามะเร็งอีกรอบ
เวย์ต้องรับการผ่าตัดกระดูกสันหลัง
จากการที่มะเร็งกินกระดูกข้อที่ L3 กับ L5
ทำให้กระดูกทรุดทับเส้นประสาทบางส่วนเวย์ไม่รู้จะอธิบายถึงความเจ็บปวด ทรมานยังไง
เมื่อเวลามะเร็งลามไปที่กระดูก
เวย์ต้องใช้ยาระงับปวดชนิดรุนแรงสุด
คือ ” มอร์ฟีน ” และรูปแบบที่จะบรรเทาความ
เจ็บปวดทรมานได้ดีที่สุดคือวิธี ” ฉี ด เ ข้ า เ ส้ น “เวย์กลายเป็นผู้ป่วยนอนติดเตียงในทันที
ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก
จากที่ปวดหลัง นั่งนานๆแล้วเจ็บ
จนกลายมาเป็น
เ ดิ น ไ ม่ ไ ด้ . . .เวย์ต้องทำทุกอย่างอยู่บนเตียง
ทั้งกิ น – น อ น – อ า บ นำ้ – ส ร ะ ผ ม
แ ป ร ง ฟั น และ ขั บ ถ่ า ย
จากไม่ชิน จนกลายเป็นเริ่มสร้างสรรค์
วิธีการเอาตัวรอดจากการขับถ่ายบนเตียง
ที่แสนจะทุลักทุเล…จากนั้นเวย์เข้ารับการผ่าตัด ดามเหล็กที่หลัง
และเริ่มกายภาพพร้อมๆไปกับการฉายแสงเวย์ยังจำวินาทีที่เท้าเหยียบพื้นครั้งแรกหลังจากที่ต้องนอนติดเตียงยาวนานเกือบ 2 เดือน
และการผ่าตัดผ่านก็พึ่งจะพ้นไปเพียงแค่ 3 วัน
วินาทีนั้น …. มันทั้งตื่นเต้น ตื้นตัน น้ำตาไหล
ดีใจที่จะกลับมา ยืนได้อีกครั้ง
วันนั้นเวย์ยังหันไปถามคุณหมอเลยค่ะว่า
“เดินยังไง” จากวันนั้นจนถึงวันนี้ ….
เวย์สามารถกลับมาเดินได้ตามปกติแล้ว
แต่ก็ยังคงเข้า-ออกรพ.อย่างต่อเนื่องจากเดิมที่เวย์เป็นผู้ป่วยมะเร็งเต้านมระยะ 2
ผ่านมาไม่ถึง 1 ปี
เวย์ก็ได้รับโบนัสชุดใหญ่แบบไม่ต้องลุ้น”เวย์กลายเป็นผู้ป่วยม ะ เ ร็ ง เ ต้ า น ม ร ะ ย ะ 4 ทั น ที !”
ที่สำคัญโรคก็ยังไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงง่ายๆ
มันยังคงทำหน้าที่ของมันอย่างสุดกำลัง
จากเต้านม -มาต่อมน้ำเหลือง – ท่อน้ำนม
– กระดูกสันหลัง – กระดูกซีกโครง -กระดูกสะโพก
และล่าสุดคือที่ ตับ…
( ไม่ถามสุขภาพสักกกกกคำ …ว่าตรูไหวหม้ายย )ตลอดระยะเวลา 2 ปีที่ผ่านมา
เวย์เข้าห้องผ่าตัด 2 ครั้ง ( ผ่าเต้านม / ผ่าหลัง )
ผ่านการฉายแสงมาแล้ว 50 ครั้ง
เคมีบำบัด 8 ครั้ง ( และล่าสุดเวย์ต้องให้อีก 6ครั้ง )
ฉีดยาบำรุงกระดูกทุกเดือน
ฉีดยาระงับไข่ตกทุก 3 เดือน
กินมอร์ฟีนระงับปวดทุกวันๆละ 1เม็ด
กินยาต้านฮอร์โมนทุกวัน
เจาะตับ 1 ครั้ง

อีกทั้งเวย์ยังเคยทดลองฉีดยารักษามะเร็งแบบมุ่งเป้ามาแล้วอีก 4 ครั้ง ค่าใช้จ่ายมหาโหดมากๆ

นี่ยังไม่รวม MRI / CT scan / Bone scan / X-RAY อีกนับครั้งไม่ถ้วน
และเวย์กินวิตามิน อาหารเสริมวันนึงเป็นกำมือ
มื้อนึงไม่ต่ำกว่า 20 เม็ด .

และเมื่อมะเร็งลามไปที่ตับ
ต้องรีบเข้ารับการรักษา
แถวทางการรักษาก็คงหนีไม่พ้น เคมีบำบัด

วันที่ 13 ม.ค 60 คือวันแรกที่รับยาเคมีตัวใหม่

ตัวยาสูตรนี้ออกฤทธิ์รุนแรงมาก
เวย์เกือบเอาชีวิตไม่รอด เพราะแพ้หนัก
เวย์ทั้งอาเจียน ท้องเสีย ปวดเนื้อปวดตัวปวดกระดูก. เป็นฝ้าขาวติดเชื้อในช่องปาก
หิวก็กินไม่ได้ เพราะเป็นแผลทั้งปากกกก
จะนอนไม่หลับ ปวดกระดูก อ่อนแรง ปวดหัว
และไข้ขึ้น คือไม่รู้จะอธิบายถึงความทรมานยังไง

สุดท้ายต้องเแอทมิดเข้า รพ.ด้วยอาการเบลอ
เกือบช๊อค เนื่องจากเกร็ดเลือดขาวตกฉับพลัน
เหลือเพียงแค่ 10 จากคนปกติ 5000
นอนให้น้ำเกลืออยู่ 5 วัน และกลับไปพักฟื้นต่อ
อีก 1 สัปดาห์ อาการถึงเริ่มค่อยๆดีขึ้น

อยากบอกว่า ทุกวันนี้เวย์เหนื่อยมากกก…..
ทั้งกับการรักษา หลายต่อหลายครั้งที่ท้อ เจ็บปวดทรมานจากโรค รวมถึงวิธีการรักษา และผลข้างเคียงของสารพัดยา…
สิ่งที่เวย์เจอมาเกือบตลอด2 ปี
มันทำให้เวย์รู้เลยว่า

” ความตาย มันง่ายกว่ามาก
ถ้าเทียบกับความทรมานที่เวย์เผชิญอยู่ ”

บ่อยครั้งที่ทั้งร้องไห้ ท้อแท้
ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อบนโลกใบนี้
เวลาที่มันทุกข์ เจ็บปวดทรมาน
อาจมีคนเข้าใจเวย์บ้าง ไม่เข้าใจบ้าง

แต่เวย์เข้าใจดีนะ
เพราะความทุกข์ของคนเรานั้น
มันไม่มีวันเท่ากัน ไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้
และเวย์เองก็คิดอยู่เสมอ….
มันจะมีค่าอะไร ถ้าเวย์คิดจะยอมแพ้
ในขณะที่เรา ก็ ยั ง ห า ย ใ จ . .❤️
และสิ่งสำคัญที่มันทำให้เวย์ยังยิ้มสู้
และหายใจอยู่บนโลกใบนี้ต่อไป
ก็คือ ค ว า ม รั ก
ของครอบครัวที่มีต่อเวย์
ความทุ่มเทของพี่สาว
รวมถึงคนรักและเพื่อนๆที่คอยจับมือให้กำลังใจ
เพื่อนพี่น้องในทุกวงการ
ผู้ใหญ่ที่สถานี ครู อาจารย์ที่เคารพรัก
และใครต่อใครอีกมากมาย
ทั้งที่เราไม่เคยรู้จักกันมาก่อน ….

มาถึงวันนี้เวย์ไม่รู้หรอกคะว่า
อะไรมันจะเกิดขึ้นบ้าง
แต่เวย์ก็จะทำมันให้ดีที่สุด
แม้การเป็นมะเร็ง มันจะทำให้เวย์ทุกข์
แต่ในความทุกข์ มันก็มีแง่มุมที่งดงาม

เพราะมันทำให้เวย์ได้เรียนรู้ในทุกๆวัน
และยังทำให้เวย์ได้พบกับมิตรภาพ
……..ที่เงินก็ซื้อไม่ได้
และสุดท้ายมันทำให้เวย์ได้รู้ซึ้งความหมาย
ของการดำรงชีวิตอยู่ . . .
ที่มันไม่ใช่แค่เพื่อตัวเวย์เอง

แต่ทำเพื่อผู้หญิงคนนึง
ที่สามารถทำให้เวย์ได้ทุกๆอย่าง
นั่นคือ แม่ และ พ่อ

สุดท้ายเวย์ขอใช้โอกาสตรงนี้
ขอบคุณทุกๆคนโดยเฉพาะครอบครัว
ที่คอยทุ่มเท ดูแล เอาใจใส่เวย์ทุกอย่าง
ขอบคุณผู้บริหาร ผู้ใหญ่ที่ช่อง NBT
ที่เมตตาต่อเวย์มากๆ
ขอบคุณอาจารย์ เพื่อน พี่ น้อง
ทั้งในแวดวงสื่อมวลชนและแวดวง Event
ที่คอยเป็นกำลังใจให้กับเวย์เสมอ

ขอบคุณกลุ่มเพื่อนมดงานทุกคนที่ตั้งใจ
ทำเสื้อเพื่อช่วยเหลือเวย์ในเรื่องค่าใช้จ่าย
รวมถึงเพื่อนๆทุกคน ทุกกลุ่ม
ขอบคุณอาจารย์หมอจากศิริราช
อาจารย์หมอจาก รพ. จุฬาภรณ์
และที่ขาดไม่ได้เลย คือกำลังใจจากทุกๆคน
มิตรภาพใหม่ๆที่เกิดขึ้นอยู่เสมอๆ
❤️ สำหรับผู้ป่วย ❤️

อย่าท้อนะคะ เราต้องเชื่อมั่นในตัวเอง
และสำคัญที่สุดเราต้องมีศรัธทา
ให้เชื่อมั่นและแน่วแน่ว่าทุกอย่าง
มันจะต้องผ่านไปได้
แต่ถ้าวันใดอ่อนแอท้อแท้ ก็แค่ร้องไห้ออกมา
ร้องให้พอแล้วรีบเช็คน้ำตาเดินหน้าสู้ต่อไป

( เราต้องมีความหวัง มะเร็งเป็นได้ ก็หายได้ )

ขอบพระคุณทุกคนจากหัวใจ
เวย์ เยาวลักษณ์ กันนิกา

ที่มาจาก : มาเล็งความสุข

 

ขออนุญาตใช้เนื้อหา